ในยุค 90 หลายคนอาจเคยมีโมเมนต์แปลกๆ ที่พูดคุยกับสิ่งของรอบตัวเหมือนในบทความนี้ เช่น การคุยกับกล้องวงจรปิดหรือมุมบ้าน โดยเฉพาะอย่างยิ่งการบอกกล่าวกับเจ้าที่เจ้าทางก่อนเข้าบ้าน ซึ่งเป็นความเชื่อและวัฒนธรรมที่หลายคนในสังคมไทยยังคงสืบทอดและให้ความสำคัญ ถึงแม้ว่าจะดูเหมือนการพูดคุยกับสิ่งของที่ไม่มีชีวิต แต่กลับทำให้รู้สึกใกล้ชิดกับสิ่งรอบตัวและธรรมชาติ สำหรับผู้หญิงยุค 90 การมีสิ่งเหล่านี้ก็เป็นเสมือนการเปิดมุมมองและปลดปล่อยความคิดสร้างสรรค์ในรูปแบบที่ไม่เหมือนใคร เช่น การคุยกับโต๊ะ ตู้ หรือบันไดอย่างขำๆ ก็ช่วยให้คลายเครียดและมีพื้นที่ส่วนตัวทางใจที่ปลอดภัย นอกจากนี้ยังสร้างความทรงจำที่พิเศษและเป็นเอกลักษณ์ของแต่ละคนไปอีกแบบ ด้วยเหตุนี้ การที่เรารับรู้และให้ความสำคัญกับสิ่งรอบตัว แม้ในรูปแบบที่ดูแปลกตาสำหรับคนอื่นนั้น กลับกลายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตและวัฒนธรรมที่มีเสน่ห์ นำมาซึ่งความทรงจำและความรู้สึกดีๆ ที่หวนคิดถึงได้เสมอ การพูดคุยกับสิ่งไม่มีชีวิตจึงไม่ได้เป็นเพียงแค่ความสนุกสนาน แต่ยังสะท้อนถึงความผูกพันและการเชื่อมต่อกับโลกใบนี้ในแบบของเราเอง