นิทาน: บ้านไม้กับความเงียบงันที่ไม่เดียวดาย
ณ เชิงเขาที่เงียบสงบ มีบ้านไม้หลังเล็กสีน้ำตาลตั้งอยู่โดดเดี่ยว มันถูกทิ้งร้างมานานหลายสิบปี จนได้ชื่อว่า "บ้านเดียวดาย" บ้านหลังนี้ไม่ได้มีความสุข แต่มันก็ไม่ได้เศร้า มันเพียงแต่ รอคอย มันเฝ้ามองดวงอาทิตย์ขึ้นและตกผ่านหน้าต่างที่ไม่มีบานกระจก ฟังเสียงฝนตกกระทบหลังคาไม้เก่าๆ และทนรับแรงลม
🥰👍❤️