เมื่อเราเคยเสียใจหรือเจ็บปวดกับเรื่องราวในอดีต หลายครั้งก็พบว่าความเสียใจนั้นไม่ได้ช่วยให้สิ่งต่างๆ ดีขึ้นเลย แถมยังทำให้เสียเวลาชีวิตโดยเปล่าประโยชน์ด้วย จากประสบการณ์ตรงของผมเอง เวลาเสียใจถึงเรื่องที่ไม่สำคัญมักจะทำให้จิตใจเหนื่อยล้าและหม่นหมอง เพราะฉะนั้น ผมจึงเริ่มฝึกโฟกัสที่ตัวเอง ให้ความสำคัญกับสิ่งที่สามารถพัฒนาหรือเปลี่ยนแปลงได้ และปล่อยวางเรื่องที่ไม่ควรเอาใจใส่มากเกินไป เช่น ความผิดพลาดเล็กๆ น้อยๆ ที่ผ่านมา หรือคำพูดที่ไม่มีประโยชน์ การคิดบวกและยอมรับความไม่สมบูรณ์แบบของตนเองช่วยให้ผมรู้สึกดีขึ้น และทำให้ทุกวันมีคุณค่า นอกจากนี้ผมยังตั้งเป้าหมายเล็กๆ ที่จะทำให้ชีวิตดีขึ้น เช่น การดูแลสุขภาพ หรือการเรียนรู้สิ่งใหม่ๆ ที่ทำให้รู้สึกเติมเต็มและมีความสุข ข้อความจากภาพที่บอกว่า “หลงไปเสียใจกับสิ่งที่ไม่ควรเสียใจเสียเวลาชีวิตมากแต่ตอนนี้คิดได้แล้วว่าไม่ควรไปเสียใจกับสิ่งที่ไม่ประโยชน์” สะท้อนความรู้สึกที่หลายคนอาจเผชิญ การเรียนรู้ที่จะปล่อยวางและโฟกัสที่ตัวเองจึงเป็นหนทางหนึ่งที่ช่วยให้เราเดินหน้าต่ออย่างมั่นคงได้ สุดท้ายนี้ อยากชวนทุกคนลองหันกลับมาสำรวจตัวเองว่า สิ่งใดที่เป็นความเสียใจที่ไม่จำเป็น แล้วลองปล่อยวางความรู้สึกเหล่านั้น เพื่อเปิดใจรับสิ่งใหม่และเติมเต็มความสุขในชีวิตประจำวันครับ