ต้องแบกรับอารมณ์คนอื่นไปถึงไหน
เกิดมาแค่มีลมหายใจก็ผิดแล้ว
ผิดทุกเรื่องราว ไม่เคยทำอะไรถูกใจใคร โดนเฉพาะคนใกล้ตัว
อะไรทุกอย่างลงมาที่เราหมด แล้วทำไมเราต้องทนให้เขาโขกสับเวลาเขาโมโห ทำไมทนให้เขาด่า อีโง่อีควาย มาตั้ง 30 ปี
จะขอเลือกเดินจากไปก็ไม่ได้
คำเดียวคือ "ลูก" เพราะถ้าเดินออกมาลูกคงรับไม่ได้แต่สิ่งที่จะทำให้เราเจ็บยิ่งกว่าคือ ลูกต้องเกลียดเรา เพราะลูกก ็เหมือนเขามีอะไรก็โทษแม่ตลอด เราเป็นซึมเศร้า แต่พวกเขากลับมองเราเป็นคนบ้า ไร้สมอง ดูถูกทุกอย่างทั้งที่เราก็ทำงานหาเงินได้ยามใดที่เขาด่าเรา ไม่มีสมองเราอยากตะโกนบอกไปว่า กูไม่มีสมองตั้งแต่กูเลือกมึงแล้ว
มันเจ็บทุกครั้งที่โดนว่า แต่ไม่เคยมีน้ำตาในตอนนั้นเพราะเราไม่เคยร้องให้ให้คนที่ทำให้เราเจ็บเห็น แต่น้ำตามันจะไหลออกมาแบบไม่รู้ตัวตอนอยู่คนเดียว
ความรู้สึกตอนนี้คือ อยากหายไปจากตรงนี้#รู้สึกแย่ #หมดใจจะไปต่อ
การต้องแบกรับอารมณ์ของคนอื่นโดยเฉพาะคนในครอบครัวหรือคนใกล้ตัวเป็นเรื่องที่หลายคนต้องเจอและหนักใจมาก โดยเฉพาะเวลาที่เราเป็นเป้าหมายของคำพูดรุนแรงหรือถูกมองข้ามความพยายามในการใช้ชีวิต หลายครั้งที่เรารู้สึกผิดพลาด ไม่ว่าทำอะไรก็ถูกวิจารณ์ ในความรู้สึกจริงๆ นั้นเรามักจะรู้สึกโกรธ เศร้า และหมดหวังรวมกันไปหมด ในฐานะที่เคยผ่านช่วงเวลาที่ต้องรับแรงกดดันทางอารมณ์แบบนี้มา สิ่งที่สำคัญคือการรู้จักตั้งขอบเขตกับตัวเองและคนรอบข้าง การเลือกที่จะพูดคุยอย่างเปิดเผยถึงความรู้สึกของตัวเองกับคนในครอบครัวถ้าเป็นไปได้ อาจช่วยลดความเข้าใจผิดและบรรเทาความตึงเครียดลงได้มาก อย่าทิ้งความรู้สึกของตัวเองไว้คนเดียว เพราะการเก็บกดจะทำให้สภาพจิตใจย่ำแย่ลงเรื่อยๆ นอกจากนี้ ควรหาช่องทางที่จะดูแลใจตัวเอง เช่น การหาเวลาว่างไปทำกิจกรรมที่รัก การออกกำลังกาย หรือแม้แต่การปรึกษาผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพจิต เพื่อให้ได้กำลังใจและเทคนิคที่ช่วยฟื้นฟูจิตใจ การยอมรับว่าความรู้สึกเจ็บปวดนั้นเป็นเรื่องปกติและไม่ใช่ความผิดของเราเอง จะช่วยให้เรารู้สึกเข้มแข็งขึ้นและไม่ต้องแบกรับอารมณ์นั้นเพียงลำพัง ในบทบาทของการเป็น "แม่" หรือคนที่ต้องรับผิดชอบเรื่องอื่นๆ ความกดดันจะยิ่งมากขึ้นไปอีก ดังนั้นการแบ่งปันความรู้สึกและขอความช่วยเหลือจากคนที่ไว้ใจได้จึงเป็นเรื่องจำเป็นเพื่อไม่ให้ความเหนื่อยล้าทางใจสะสมมากเกินไป การมีเครือข่ายสนับสนุนจะช่วยให้เรามีพื้นที่ปลอดภัยในการปลดปล่อยความเครียดได้ สุดท้าย อย่าลืมว่าการรักและดูแลตัวเองเป็นพื้นฐานสำคัญที่ทำให้เราสามารถเผชิญความท้าทายในชีวิตได้อย่างมีพลัง และหากสถานการณ์ที่เจอเริ่มเกินความสามารถจนส่งผลกระทบต่อสุขภาพจิต ขอแนะนำให้หาโอกาสปรึกษานักจิตวิทยาหรือผู้เชี่ยวชาญ เพื่อลดความรู้สึกโดดเดี่ยวและได้รับแนวทางช่วยเหลือที่เหมาะสมต่อไป

ขอคำสั่งภาพได้ไหมคะ