เคยมีช่วงเวลาที่เรารู้สึกว่ากำลังติดอยู่กับการรอคอยใครสักคน เช่น รอเพื่อน รอคนรัก หรือรอความพร้อมต่าง ๆ จนทำให้เวลาผ่านไปโดยเปล่าประโยชน์ ลึก ๆ แล้วมันเป็นความรู้สึกที่ทุกคนต้องเคยเจอ แต่จากประสบการณ์ส่วนตัว การเลือกทำในสิ่งที่เราชอบและอยากทำ แม้จะต้องทำเพียงลำพัง ก็ช่วยเติมเต็มความรู้สึกและความหมายในชีวิตได้มากกว่าการนั่งเฉย ๆ รอใคร บางครั้งการเดินทางคนเดียวไปยังสถานที่ที่เราอยากไป หรือเริ่มต้นกิจกรรมที่เราเคยคิดไว้แต่ไม่เคยลงมือ มันทำให้เราได้เรียนรู้และเข้าใจตัวเองมากขึ้น ความกล้าที่จะลงมือทำแม้ไม่มีใครไปด้วย ส่งผลดีต่อความมั่นใจและเปิดโอกาสพบเจอสิ่งใหม่ ๆ ที่อาจจะไม่คาดคิดว่าจะเกิดขึ้น เนื่องจากเวลาที่เสียไปกับการรอคอย ก็คือเวลาที่ไม่มีวันย้อนกลับมา การใช้ชีวิตอย่างตั้งใจ ทำในสิ่งที่รัก จะช่วยให้เราไม่รู้สึกเสียใจกับสิ่งที่ไม่ได้ทำในวันสุดท้ายของชีวิต ดังนั้น อย่ารอเวลาอีกต่อไปที่จะทำสิ่งใดที่ใจต้องการ ปล่อยให้หัวใจนำทางและลงมือทำ เพื่อชีวิตที่มีความหมายและไม่เสียใจในภายหลัง