ประโยค “ถ้าฉันรักแล้วเธออย่าเลว” สำหรับเรา มันไม่ใช่แค่คำหวานหรือคำขอร้องเฉยๆ แต่มันคือ “ขอบเขต” ที่คนรักกันควรมีให้กันแบบพื้นฐานที่สุด คือรักได้ แต่อย่าทำร้ายกันด้วยการโกหก นอกใจ ดูถูก หรือทำให้เราเป็นคนที่ต้องทนจนเสียศักดิ์ศรี แต่ในชีวิตจริง บางครั้งคนที่รักมากๆ จะเผลอถอยขอบเขตของตัวเองไปเรื่อยๆ พออีกฝ่ายทำอะไรไม่โอเค เราก็พยายามหาเหตุผลมาอธิบายให้เขาแทน พอสุดท้ายเราทนไม่ไหว ระเบิดอารมณ์ กลายเป็นคนพูดแรง ตัดขาด หายไป หรือทำอะไรที่ตัวเองก็ไม่ภูมิใจ แล้วโดนมองว่า “เลว” ทั้งที่จริงๆ เราแค่พังจากการถูกทำร้ายซ้ำๆ นี่แหละที่ทำให้หลายคนเผลอพูดในใจว่า “กูเลวก็ได้” เพราะเหนื่อยกับการเป็นฝ่ายดีอยู่คนเดียว ถ้าคุณกำลังค้นหาความหมายของประโยคนี้ เราว่ามันกำลังบอกว่า “ฉันให้ใจนะ แต่ขอความปลอดภัยทางความรู้สึกด้วย” และอีกอย่างคือมันเป็นสัญญาณเตือนว่า ถ้าความสัมพันธ์ต้องใช้ความอดทนอย่างเดียว มันอาจไม่ใช่ความรักที่ดี สิ่งที่เราเคยทำแล้วช่วยได้จริงคือ 1) พูดให้ชัดว่าอะไรคือ ‘เลว’ ในความสัมพันธ์ของเรา เช่น โกหกซ้ำๆ ทำให้รู้สึกด้อยค่า หายไปไม่บอกเหตุผล หรือคุยกับคนอื่นแบบเกินเส้น 2) ตั้งผลลัพธ์ไว้ล่วงหน้า ไม่ใช่ขู่ แต่เป็นการปกป้องตัวเอง เช่น “ถ้ามีครั้งหน้า เราจะถอยออกมาพัก/ไม่คุย/จบ” 3) ดูการกระทำมากกว่าคำขอโทษ เพราะบางคนขอโทษเก่ง แต่ทำเหมือนเดิม 4) ถ้ารู้สึกว่าตัวเองเริ่มกลายเป็นคนที่ไม่ชอบ (หงุดหงิด ด่าแรง ประชดตลอด) ให้หยุดแล้วถามตัวเองว่าเรากำลังอยู่ในความสัมพันธ์ที่ดึงด้านแย่ของเราออกมารึเปล่า สุดท้าย เราอยากบอกว่า “ถ้าฉันรักแล้วเธออย่าเลว” ไม่ได้แปลว่าเราต้องเป็นคนดีตลอดเวลา แต่แปลว่าเราควรอยู่กับคนที่พยายามรักษาเราเหมือนกัน ถ้าวันหนึ่งคุณต้องพูดว่า “กูเลวก็ได้” บ่อยๆ อาจถึงเวลาหันกลับมารักตัวเองให้มากพอที่จะไม่ยอมให้ใครทำเลวกับเราอีก