การใช้ชีวิตในฐานะคนที่มีรายได้น้อยไม่ใช่เรื่องง่ายเลย แต่สิ่งที่ยากยิ่งกว่าคือการเผชิญกับการถูกมองอย่างต่ำต้อยจากสังคม "ทําตัวเหมือนคนไม่มีจะกิน" หรือ "ขอโทษนะที่เราจน" เหล่านี้ไม่ใช่คำที่ควรเกิดขึ้นกับใครเลย จากประสบการณ์ตรง ผมเคยเจอช่วงเวลาที่ต้องใช้เงินร้อยสองร้อยอย่างระมัดระวังทุกบาททุกสตางค์ การถูกตราหน้าว่าเป็นคนจนดูถูกกันเป็นเรื่องที่บั่นทอนจิตใจอย่างมาก แต่ผมและคนอีกหลายคนก็ยังพยายามทำงาน หาโอกาสพัฒนาตนเอง และไม่เคยหยุดเชื่อว่าชีวิตจะดีขึ้นได้ สังคมควรเปิดใจรับฟังและให้เกียรติคนทุกคนโดยไม่ตัดสินจากสถานะทางการเงิน คนจนก็มีความฝัน มีคุณค่า และมีสิทธิ์ได้รับการช่วยเหลือและโอกาสเหมือนกัน การเปลี่ยนแปลงเริ่มต้นได้จากการเคารพความเป็นมนุษย์และไม่ดูถูกคนอื่นเพียงเพราะเขาดูจน ดังนั้นถ้าคุณกำลังเผชิญกับความยากลำบาก อย่าลืมว่าไม่ได้อยู่คนเดียว และเราทุกคนสามารถเปลี่ยนแปลงภาพลักษณ์ความคิดของสังคมได้ด้วยการส่งเสริมความเข้าใจและความเมตตาต่อกัน