เมื่อพูดถึงประเทศที่ไม่มีทหารหรือกองทัพถาวร "คอสตาริกา" มักเป็นตัวอย่างที่ถูกยกขึ้นมาพูดถึงเสมอ หลายปีที่ผ่านมาผมได้ติดตามเรื่องราวของประเทศนี้ และพบว่าสิ่งที่พิเศษมากคือการตัดสินใจทางการเมืองหลังสงครามกลางเมืองในปี 1948 ที่พวกเขาเลือกยกเลิกกองทัพถาวรและมุ่งเน้นใช้งบประมาณในด้านการศึกษา สาธารณสุข และโครงสร้างพื้นฐานทางสังคมแทน ผมเคยอ่านบทความและวิจัยหลายชิ้นที่ชี้ให้เห็นว่า การลงทุนในระบบการศึกษาและสวัสดิการสุขภาพ ส่งผลโดยตรงต่อความสุขของประชาชนในระยะยาว ซึ่งคอสตาริกาก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น การจัดอันดับความสุขโลกหลายครั้งที่มีประเทศนี้ติด 1 ใน 10 นั้นไม่ได้เกิดขึ้นโดยบังเอิญ สิ่งที่ผมพบว่าน่าสนใจคือมาตรการของคอสตาริกาที่สะท้อนว่าการสร้างพื้นฐานที่แข็งแกร่งของประเทศไม่จำเป็นต้องมาจากอาวุธหรือกำลังทหารเสมอไป แต่เป็นเรื่องของการสร้างทุนมนุษย์ผ่าน "ห้องเรียน" และระบบสุขภาพที่เข้มแข็ง ซึ่งทำให้คนในชาติได้มีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้นอย่างแท้จริง นอกจากนี้ ภูมิศาสตร์และสภาพแวดล้อมของคอสตาริกาก็เป็นปัจจัยหนุนให้แผนนี้เป็นไปได้ เช่น ความสงบในภูมิภาคและความสัมพันธ์ระหว่างประเทศที่ดี ความมุ่งมั่นของผู้นำทางการเมือง และการสนับสนุนจากประชาชนเอง สำหรับใครที่สนใจเรื่องความเป็นไปได้ของประเทศอื่น ๆ ที่จะเดินตามรอยนี้ อาจต้องพิจารณาปัจจัยทางสังคม การเมือง และเศรษฐกิจของตนเอง แต่คอสตาริกาเป็นกรณีศึกษาที่ทำให้เห็นข้อเท็จจริงว่า การลงทุนด้านการศึกษาสารพัดสร้างชาติได้มากกว่าการทุ่มงบประมาณไปกับกองทัพอย่างแท้จริง เรื่องนี้ยังสอนให้เราเห็นคุณค่าของการเลือกใช้ทรัพยากรอย่างมีเป้าหมาย ชัดเจน และสร้างสรรค์ เพื่อประเทศที่มีความสุขและยั่งยืนในระยะยาว (ข้อมูลอุณหภูมิ 83°-85° ที่เห็นในภาพ OCR สะท้อนถึงพื้นที่ที่คอสตาริกาตั้งอยู่ในเขตร้อน ที่เป็นสภาพภูมิอากาศเหมาะสมในการใช้ชีวิตและเกษตรกรรม ช่วยสนับสนุนความมั่นคงทางอาหารและคุณภาพชีวิตของคนในประเทศด้วย)