การกินแลง หรืออาหารมื้อเย็นของผู้เฒ่าในภาคอีสานนั้น ถือเป็นช่วงเวลาสำคัญที่สะท้อนถึงวัฒนธรรมและวิถีชีวิตแบบดั้งเดิมอย่างแท้จริง ผมเคยได้มีโอกาสร่วมทานอาหารมื้อเย็นกับครอบครัวของผู้เฒ่าที่บ้านนอก ซึ่งสิ่งที่ได้เรียนรู้คือ ความเรียบง่ายแต่เปี่ยมด้วยคุณค่า ทุกอย่างล้วนเป็นของพื้นบ้าน ใช้วัตถุดิบจากธรรมชาติและการทำอาหารที่ไม่ซับซ้อน เช่น ข้าวเหนียว ส้มตำ ลาบ น้ำตก และผักพื้นบ้านต่างๆ ที่ให้รสชาติแบบโบราณแท้ๆ ในหลายครั้งที่ได้ฟังผญาอีสานในช่วงกินแลง จะมีเรื่องราวสอนใจหรือคำคมที่สะท้อนถึงภูมิปัญญาชาวบ้าน นับว่าเป็นเสน่ห์ที่ทำให้วัฒนธรรมนี้ยังคงอยู่และมีชีวิตชีวา การได้มีกิจกรรมร่วมกันเช่นนี้นอกจากจะอิ่มท้อง ยังได้ความอบอุ่นของครอบครัวและชุมชนอีกด้วย ผมคิดว่าการรักษาและเผยแพร่วัฒนธรรมแนวกินแลงผู้เฒ่า เป็นสิ่งที่ควรส่งเสริมและอนุรักษ์ไว้ เพราะไม่เพียงแต่เป็นการเก็บรักษาอาหารพื้นบ้านเท่านั้น แต่ยังช่วยให้คนรุ่นใหม่เข้าใจรากเหง้าของตนเองอย่างลึกซึ้ง รวมไปถึงการสร้างความสัมพันธ์ที่ดีในครอบครัวและชุมชนอีกด้วย