#ลูกเอ๋ย

จากคำเตือนในบทความที่ว่า "ลูกเอ๊ยจําไว้นะ..." ผมขอแชร์ประสบการณ์ส่วนตัวที่ได้เรียนรู้ว่าความผูกพันกับพ่อแม่นั้นหอมหวานและสำคัญเพียงใดในชีวิต คนเราอาจบอกว่าไม่มีเวลาเพราะงานหรือเรื่องส่วนตัว แต่ผมพบว่าการให้เวลาสั้นๆ กับพ่อแม่ ไม่จำเป็นต้องใช้เวลานาน เพียงแค่โทรศัพท์หาหรือไปเยี่ยมเยียนบ่อยๆ ก็ทำให้ความสัมพันธ์นั้นแน่นแฟ้นและอบอุ่นขึ้นอย่างมาก เวลาที่พ่อแม่ยังอยู่ในชีวิต เป็นโอกาสที่เราควรใช้ให้คุ้มค่า ผมเคยปล่อยให้เวลาผ่านไปโดยไม่ค่อยสนใจแต่เมื่อมีโอกาสได้เจอพ่อแม่อีกครั้ง กลับรู้สึกเสียใจที่ไม่ได้ให้ความสนใจพวกท่านมากกว่านี้ ก่อนที่เวลาจะหมดลงเหมือนที่บทความได้กล่าวไว้ว่า "เพราะเวลาหมดเร็วกว่าที่คิด..." การเก็บรักษาความทรงจำดีๆ ร่วมกับพ่อแม่ ย่อมเป็นสิ่งที่ล้ำค่าที่สุด และถ้าเงินทองหรือเวลามากมายก็ไม่สามารถย้อนกลับมาได้ การกอดพ่อแม่หรือการบอกคำว่ารักอย่างจริงใจ แม้ว่าจะเป็นเรื่องเล็กน้อยมาก แต่ผลกลับยิ่งใหญ่ต่อความรู้สึกและความสัมพันธ์ของคนในครอบครัว ผมแนะนำให้ทุกคนหันมาใส่ใจ ดูแล และสื่อสารกับพ่อแม่อย่างสม่ำเสมอ แม้ว่าจะมีความเหนื่อยล้าจากชีวิตประจำวัน แต่สิ่งเหล่านี้ช่วยเสริมสร้างความอบอุ่นและความสุขให้กับทั้งพ่อแม่และลูก สุดท้ายนี้ อยากฝากไว้ว่าอย่ารอจนกว่าจะสายเกินไปที่จะบอกรักหรือดูแลพ่อแม่ เราควรแวะกลับไปหา ดูแล และให้เวลาเขาเต็มที่ เพราะเวลาที่มีร่วมกันนั้นมีค่ายิ่งกว่าสิ่งใดในโลกนี้