หลังจากที่ได้อ่านนิยายวายเรื่อง 'พอใจจะเป็นที่รัก' ผมรู้สึกว่าการเล่าเรื่องที่ใช้เสียงเป็นสื่อกลางปลุกชีวิตนายเอกนั้นน่าสนใจและแปลกใหม่มาก ช่วงเวลาที่นายเอกฟื้นขึ้นมาหลังจากความตายผ่านบทสนทนาแบบเรียบง่าย "ตื่นแล้วเหรอฮะ หม่าม้า" ทำให้ผู้อ่านรู้สึกถึงความอบอุ่นและความผูกพันที่ลึกซึ้งระหว่างตัวละคร ในมุมมองของคนอ่าน การใช้เสียงในการเล่าเรื่องช่วยเสริมบรรยากาศและให้ผู้อ่านได้จินตนาการร่วมกับตัวละครอย่างมีชีวิตชีวา นอกจากนี้ เนื้อเรื่องยังผสมผสานความลึกลับและความทรงจำที่ค่อยๆ เปิดเผย ซึ่งทำให้เกิดความตื่นเต้นและอยากติดตามอย่างต่อเนื่อง โดยส่วนตัว ผมชอบนิยายที่สามารถถ่ายทอดอารมณ์ผ่านบทสนทนาและจังหวะการเล่าเรื่องได้ดี เรื่องนี้ทำได้ดีมาก และเหมาะสำหรับผู้ที่ชื่นชอบนิยายวายที่มีพล็อตไม่ซับซ้อนแต่มีมิติของตัวละครที่ลึกซึ้ง อยากแนะนำให้ได้ลองอ่านดู เพราะนอกจากจะได้รับความบันเทิงแล้ว ยังได้เห็นวิธีการเล่าเรื่องใหม่ๆ ที่ไม่เหมือนใครด้วย