Who has ever walked to the temple of the tax mouth?
I was excited from the day I announced that I would walk from the front of St. Louis Hospital to Tariff Temple.
I've felt excited ever since the day it was announced that I would be walking from in front of St. Louis Hospital to Wat Pak Nam Phasi Charoen.
I asked what made me want to go there by way of walking. My reason was simple: I only saw it on the mobile screen, so I wanted to take pictures in real places.
When asked what made me want to go there on foot, my reason was simple: I had only seen it on my phone screen, so I wanted to take pictures in person.
Why do I choose to walk in spite of the ride? Using a motorcycle can give us our destination too. Take pictures too.
Why did I choose to walk when taking a car or a motorcycle could get me to my destination just the same and give me the same photos?
The answer is that because walking does not cause us to stumble to reach our destination, we do not have to worry that the tires will break or the oil will run out.
The answer is because walking associations us from stumbling on our way to our destination; we don't have to worry about equipment breaking down, flat tires, or running out of fuels.
And more importantly, I wanted to live a slower life, not rush like Monday to Friday, so I chose a walk to get to the Tariff Temple, asking if it was 8 kilometers away, if it wasn't close, if I left 😂
And more importantly, I wanted to slow down my life, without the rush of Monday to Friday. That's why I stopped walking to reach Pak Nam Phasi Charen.Is 8 kilometers far? Yes, it's far if you don't go, but it's close if you start the journey. See you tomorrow on the One Day, One Thousand Topics live stream on Tokyo!
See you tomorrow, sir, in a live light one day, talking about a thousand things on the tiktok channel.
ในประสบการณ์ส่วนตัวของผม การเดินเป็นวิธีที่ยอดเยี่ยมที่ช่วยให้เราได้เห็นรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ รอบตัวที่เรามักจะมองข้ามเมื่อใช้พาหนะเร็วๆ เช่น รถยนต์หรือมอเตอร์ไซค์ เส้นทางจากโรงพยาบาลเซนต์หลุยส์ไปยังวัดปากน้ำภาษีเจริญประมาณ 8 กิโลเมตร ถือว่าเป็นระยะทางที่สามารถเดินได้และไม่เหนื่อยเกินไป ทำให้ผมได้สัมผัสถึงบรรยากาศชุมชน สถานที่ทางประวัติศาสตร์ และวิถีชีวิตของคนย่านนั้นอย่างใกล้ชิด การเดินเท้าไม่ต้องกังวลเรื่องปัญหารถติด น้ำมันหมด หรือปัญหายางแตกเหมือนอย่างที่เคยคิด และยังช่วยให้ผมรู้สึกถึงความสงบและความช้าของชีวิตที่แตกต่างจากจังหวะชีวิตประจำวันที่เร่งรีบในเมืองใหญ่ นอกจากนี้ การหยุดพักเก็บภาพถ่ายระหว่างทางยังช่วยเปิดโอกาสให้เราได้ชื่นชมวัดปากน้ำภาษีเจริญในมุมมองใหม่ ที่ไม่ใช่แค่ภาพจากหน้าจอโทรศัพท์ แต่เป็นภาพถ่ายที่เกิดจากประสบการณ์จริง สำหรับใครที่ต้องการลองออกกำลังกายแบบชิลๆ พร้อมชมทิวทัศน์และเก็บภาพความทรงจำดีๆ เส้นทางนี้ถือเป็นตัวเลือกที่ไม่เลวเลยทีเดียว ไม่เพียงแต่ประหยัดค่าเดินทางแล้ว ยังทำให้ใจเราผ่อนคลายและได้เชื่อมต่อกับชุมชนรอบข้างด้วย ลองให้เวลากับตัวเองสักครั้ง เดินเพื่อค้นพบ และเดินเพื่อช้าลงในวันวุ่นวายของชีวิต ประสบการณ์นี้อาจกลายเป็นการเดินทางครั้งสำคัญที่เปลี่ยนมุมมองชีวิตของคุณก็ได้!