The door goes back in time.

ถ้าใครกำลังหา “ประตูมิติ” หรือ “ประตูข้ามมิติ” แบบที่เห็นแล้วอยากลองเดินลอดดูสักครั้ง เราแนะนำให้แวะมาที่วัดแม่นางปลื้มเลยค่ะ จุดที่เป็นซุ้มประตูจะให้ความรู้สึกเหมือนก้าวข้ามผ่านประตูมิติจริงๆ เพราะองค์ประกอบสถาปัตยกรรมทางพระพุทธศาสนามีดีเทลเยอะ พอมองผ่านกรอบซุ้มจะเหมือนภาพถูกจัดเฟรมไว้ให้เราย้อนกลับไปสู่ความสวยงามในอดีตที่ยังหลงเหลืออยู่ ทริคเล็กๆ ถ้าอยากได้ฟีล “ประตูข้ามมิติ” แบบชัดๆ แนะนำให้ลองเดินเข้า-ออกช้าๆ แล้วหันกลับมามองผ่านซุ้มอีกที จะเห็นมุมมองเปลี่ยนไปเหมือนตัดสลับฉาก ระหว่างด้านนอกกับด้านในวัด ส่วนสายถ่ายรูป เราชอบถ่ายตอนยืนกึ่งกลางซุ้ม ให้เส้นโค้ง/ลวดลายช่วยนำสายตา แล้วเว้นพื้นที่ด้านบนไว้หน่อย ภาพจะดูอลังและเหมือนมีพลังลึกลับมากขึ้น ช่วงเวลาที่ถ่ายแล้วสวยคือเช้าตรู่หรือช่วงแดดอ่อนๆ แสงจะนุ่ม ทำให้รายละเอียดบนซุ้มประตูเด่นขึ้น และคนไม่แน่น เดินถ่ายได้สบายๆ ถ้าวันไหนแดดแรง ลองใช้เงาซุ้มช่วยบังแสง แล้วถ่ายย้อนออกไปทางแสง จะได้คอนทราสต์สวยแบบภาพยนตร์ อีกอย่างที่เราอยากชวนทำคู่กันคือ “มาไหว้พระขอพร” ให้ครบจบในทริปเดียว เพราะมาถึงวัดแล้วเราไม่ได้แค่มาถ่ายรูปอย่างเดียว ได้ความสงบกลับไปด้วย ก่อนถ่ายรูปเราแวะไหว้พระ ตั้งใจขอพรแบบสั้นๆ ชัดๆ แล้วค่อยไปเดินลอดซุ้มประตู เหมือนเป็นพิธีเล็กๆ ของตัวเอง—ก้าวข้ามผ่านประตูมิติ สู่ความสวยงามและพลังใจดีๆ ถ้าจะมาแบบเคารพสถานที่ แนะนำแต่งกายสุภาพ พูดค่อยๆ และหลีกเลี่ยงการปีนป่ายหรือยืนพิงลวดลายบนซุ้มประตู เพื่อให้จุด “ประตูมิติ” นี้อยู่สวยๆ ให้คนอื่นได้มาสัมผัสฟีลย้อนกาลเวลาเหมือนกันค่ะ