ถ้าพูดถึง “ของกินหน้าโรงเรียนยุค 90” ภาพแรกที่เด้งขึ้นมาในหัวคือเสียงกริ่งเลิกเรียนแล้ววิ่งออกไปหน้าประตูโรงเรียนทันที บางวันมีเงินติดกระเป๋านิดเดียว แต่ความสุขคือได้เลือกขนมหน้าโรงเรียนแบบมอยๆ (เลือกไม่ถูกทุกที) เพราะของมันเยอะและน่ากินไปหมด ของกินหน้าโรงเรียนยุค 90 ที่ฮิตจริงๆ (และยังเจออยู่บ้าง) จะมีทั้งสายหวาน สายเค็ม สายเปรี้ยวเผ็ด เช่น ขนมกรุบกรอบถุงเล็กๆ ที่ต้องเขย่าก่อนกิน เยลลี่/ลูกอมรสจัดๆ หรือขนมปังไส้ต่างๆ ที่กินแล้วอิ่มพอดีๆ ระหว่างรอรถกลับบ้าน บางอย่างเดี๋ยวนี้หายากมาก หรือเหมือนในคลิปที่เคยได้ยินกันว่า “บางยี่ห้อเลิกผลิตแล้ว” ยิ่งทำให้คิดถึงหนักกว่าเดิม เพราะมันไม่ใช่แค่รสชาติ แต่เป็นช่วงเวลานั้นด้วย อีกอย่างที่เป็นตำนานหน้าโรงเรียนสำหรับหลายคนคือเมนูจิ้มแซ่บๆ แนวหมูจิ้มเปรี้ยว (บางที่เรียกหมูจิ้มแจ่ว/หมูจิ้มพริกเกลือแล้วแต่ร้าน) จุดเด่นคือรสเปรี้ยวเค็มเผ็ดที่ “ถูกใจ” แบบหยุดไม่ได้ ยิ่งถ้าจิ้มกับพริกป่นเพิ่มหรือคลุกผงปรุงรส แนวปากแซ่บคือครบสูตรมาก ใครเคยซื้อกินหน้ารั้วโรงเรียนจะเข้าใจเลยว่า แค่กลิ่นน้ำจิ้มก็เรียกเพื่อนได้ทั้งกลุ่ม ถ้าอยากตามรอยให้ฟีลยุค 90 แบบไม่ต้องกลับไปหน้าโรงเรียนจริงๆ ลองทำลิสต์ง่ายๆ เวลาไปเซเว่น/ร้านขายของชำ: เลือก 1 อย่างกรุบกรอบ + 1 อย่างหวาน (เยลลี่/ลูกอม) + 1 อย่างเผ็ดเปรี้ยว (เมนูจิ้ม/ผลไม้คลุกพริกเกลือ) แล้วนั่งดูไฮไลต์รายการแนว “ปากแซ่บ” ไปด้วย ฟีลย้อนวัยมาเต็มมาก ทริคเล็กๆ ในการเลือกของกินหน้าโรงเรียนยุค 90 ให้สนุกขึ้นคือ ลองชวนเพื่อนสมัยเรียนมาแชร์กันว่าแต่ละคนติดอะไร บางคนจะจำได้ละเอียดถึงระดับ “ต้องซื้อร้านนี้เท่านั้น” หรือ “ต้องรอเจ้าเดิมถึงจะอร่อย” แล้วเราจะได้ไอเดียเพิ่มว่ามีของกินอะไรที่เราลืมไปแล้วบ้าง สุดท้าย ต่อให้บางขนมหายไปจากตลาดแล้ว ความสนุกของของกินหน้าโรงเรียนยุค 90 ยังอยู่ในความทรงจำเสมอ แค่ได้กลับมากินอะไรแซ่บๆ แบบหมูจิ้มเปรี้ยว หรือหยิบขนมหน้าโรงเรียนสักอย่าง ก็เหมือนได้ย้อนกลับไปเป็นเด็กอีกครั้งจริงๆ