เสียงกระซิบจากเงามืด
ฉากที่ 5: ประตูสู่มิติที่ถูกลืม
ทันทีที่แสงสว่างจากกล่องปะทุขึ้นและกลืนกินห้องสมุดทั้งห้อง เอริคไม่ได้เห็นเพียงแค่ภาพหลอนของอารยธรรมโบราณเท่านั้น แต่เขาสัมผัสได้ถึงแรงดึงดูดอันมหาศาลที่กำลังฉุดรั้งเขาเข้าไปสู่ห้วงมิติที่ไม่คุ้นเคย พื้นห้องสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง หนังสือที่เคยเรียงรายเป็นระเบียบพากันร่วงหล่นลงมา ตัวอักษรและสัญลักษณ์บนปกหนังสือดูเหมือนจะเคลื่อนไหว กระพริบเป็นประกายสีน้ำเงินเข้ม ราวกับกำลังจะตื่นจากหลับใหล
เหนือศีรษะของเขา เพดานห้องแตกเป็นเสี่ยงๆ เผยให้เห็นดวงดาวนับพันที่ส่องแสงระยิบระยับ แต่ไม่ใช่ดวงดาวที่เขาเคยเห็นบนท้องฟ้ายามค่ำคืน มันเป็นหมู่ดาวที่ก่อตัวเป็นรูปร่างแปลกประหลาด คล้ายกับสัญลักษณ์โบราณที่สลักอยู่บนกล่อง และจากใจกลางของกลุ่มดาวนั้น ก็ปรากฏรอยแยกสีดำขนาดมหึมา ที่ค่อยๆ ขยายกว้างออกอย่างช้าๆ รอยแยกนั้นไม่ใช่แค่ความมืด แต่เป็นเหมือน 'ประตู' ที่เปิดออกสู่โลกอื่น โลกที่เต็มไปด้วยพลังงานอันน่าสะพรึงกลัวและเสียงกระซิบที่บัดนี้แปรเปลี่ยนเป็นเสียงคำรามก้องกังวาน
เอริคพยายามถอยห่าง แต่ร่างกายของเขากลับไม่เชื่อฟัง ทุกเส้นใยในตัวเขารู้สึกเหมือนถูกดึงดูดเข้าหาประตูแห่งควา มมืดนั้นอย่างไม่อาจต้านทานได้ ความรู้สึกหวาดกลัวเข้าเกาะกุมหัวใจ แต่ลึกๆ แล้ว เขากลับมีความรู้สึกตื่นเต้นอย่างประหลาด ความตื่นเต้นที่จะได้เผชิญหน้ากับสิ่งที่อยู่เบื้องหลังประตูบานนั้น สิ่งที่บรรพบุรุษของเขาพยายามปิดผนึกไว้มานับพันปี และตอนนี้...เขากำลังจะก้าวข้ามขีดจำกัดแห่งความเป็นจริง เพื่อไปพบกับมัน!
