13:00
; เฮียธันแม่ให้เอาข้าวมาส่งจ่ะ
: มาช้าจัง กูหิวจะตายอยู่แล้ว
; ข้าวขอโทษพอดีโช๊คจักรยานหลุด
: ไม่ได้เรื่อง
; เอ้า ถ้ารีบมากไม่ไปสั่งร้านอื่นล่ะ
: ก็มีอยู่ร้านเดียวจะให้กูไปซื้อที่ไหน
; ก็เรื่องของเฮียสิ
: แล้วจะพูดประชดประชันใส่กูทำไมใบข้าว
; ก็เฮียกวนประสาทไม่เลิก ข้าวไปแหละ
: กูขอให้หมาวิ่งไล่
; มาเหอะจะเอารองเท้าตบปากให้ดู
.
.
.
⸻
19:30
“ใบข้าวลูกเอาข้าวไปส่งให้เฮี ยธันให้แม่สิ”
; เวลานี้เนี่ยนะ
“ ไปๆเถอะแล้วรีบๆกลับมันดึกแล้ว“
; เห้อ
.
.
.
หน้าบ้านของธันวา
; ลงมาเอาข้าวด้วย ไม่เดินขึ้นไปบนบ้านหรอกนะ
; ทำไมเงียบจัง
; ธันนน. ตะโกน
; ไปไหนวะเนี่ยยย
.
.
.
; อยู่ไหน
อ่านแล้ว
: ทำไม
; เอาข้าวมาส่ง
: อยู่สวน
; ห้ะ ยังไม่กลับอีกหรอ
: อือ
; แล้วข้าวเอาไว้ตรงไหน
: ปั่นมาส่งที่สวน
; งั้นก็เอาค่าจ้างมาเพิ่ม
: กูไม่ให้
; งั้นก็ไม่ต้องกินไม่บอกเองว่าอยู่สวน
: จะเอาเท่าไหร่บอกมาเร็วๆ
; 70
: เออน่ารำคาญ
; ที่แท้ที่ไม่ยอมกลับบ้านก็เพราะนั่งกินเหล้ากับคนงาน
นี่เอง
: เท่าไหร่ทั้งหมด
; 4กล่อง200
: อ่ะ.ยื่นเงิน
; ขอบใจงั้นข้าวกลับและ
: เดี๋ยว.จับแขน
; อะไรอีก
: ไม่เอาค่าจ้างหรอ
; ให้จริงดิ
: เอาไป200
; เมาแล้วใจป๋ารีไง
; ข้าวไม่เอาพี่เก็บไว้เถอะ
: งั้นก็นั่งด้วยกันก่อนสิ
; ไม่เอาเดี้ยวแม่ด่า
: ก็เดี้ยวโทรบอกให้
; ไม่
: แปปเดียว
; พี่ก็นั่งกับคนงานไปสิ
: ก็อยากให้มานั่งด้วยกัน
; ไม่เอาพรุ่งนี้ต้องไปจ่ายตลาดแต่เช้า
: ก็ได้
; เมาแล้วเหมือนเด็กเลย55
; ข้าวกลับก่อนนะ
: กลับดีๆ
・
12:00
; พี่ธันอยู่สวนมั้ย
: อยู่ทำไม
; ข้าวขอไปสวนได้มั้ย
: จะมาทำไมมันร้อน
; น้าาข้าวเหงาไม่อยากโดนแม่ใช้ส่งข้าว
: เดี๋ยววกูจะฟ้อง
; ไปนะ
: จะมาก็มา
•
; ข้าวมาแล้-
'เฮียธันอิงเอาข้าวมาให้
;…………..
' อ้าวใบข้าวมาได้ไง
พี่ให้มาเอง
'อ่อพอดีทำกับข้าวมากินกันแค่2คนอ่ะจ่ะ
; ไม่ได้บอกว่าจะกินสักหน่อย
:....
' เฮียธันจะกินเลยรึป่าว
: พี่ไม่กินอิงเอากลับไปเถอะ
•!
...
: (แอบขำ)
'ขำอะไร
; ป่าวสักหน่อย
: เป็นอะไรทำไมทำหน้าแบบนั้ น
: ร้อนหรอเข้าไปนั่งรอกูในห้องมั้ย
; ร้อนมากไม่คิดว่าจะร้อนขนาดนี้แต่ไม่เป็นไรข้าวทนได้
: เข้าไปรอกูในห้องไปแล้วเดี๋ยวไปกินข้าวกัน
....
' อ้าวเข้ามานั่งในห้องทำงานเฮียทำไม
; แกแหละเข้ามาทำไม
' เฮียให้เข้ามา
; หรอ? นึกว่าเห็นข้าวเข้ามาเลยเข้าตาม
'อีใบข้าวมึงอย่าคิดว่ากูไม่กล้าทำอะไรมึงนะ!
; เอาสิ! มึงทำกูเลย
'.ตบหน้า
; หิ้มอีอิงมึงตบกูหรอ,หยิกหัว
' กรี๊ดดดด
: ทำอะไรกัน
;...
' เฮียใบข้าวมันตบอิง
; สร้างภาพมันตบข้าวก่อน
: แล้วอิงเข้าไปในห้องทำงานพี่ได้ไง
; แค่นี้ยังน้อยนะถ้าไม่เลิกวุ่นวายเดี้ยวเจอกัน
'มึงก็มาสิ
: หยุด!
: ข้าวกลับบ้านไป
; แต่ข้าวไม่ได้เริ่มนะเฮียไม่เชื่อข้าวหรอ
: กูยังไม่ได้บอกว่าไม่เชื่อ
: ไปสงบสติอารมณ์ก่อน
; แล้วทำไมต้องเป็นข้ าวที่กลับ
: มึงดูสภาพอิงสิ
: กลับบ้านไปก่อนถ้าคุยที่นี่เดี้ยวตีกันอีก
; ทำไม่เฮียพูดเหมือนไม่เชื่อข้าว
: ใบข้าวอย่างี่เง่าบอกให้กลับก็กลับสิ
; ได้ งั้นข้าวจะไม่มาอีก….เดินออกไป
: เห้ออ
19:00
; มาทำไม
: มาคุย
; ข้าวไม่คุย
: กูยังไม่ได้บอกว่ามึงผิดเลยใบข้าว
; แล้เฮียให้ข้าวกลับบ้านทำไม
: ก็กูจะคุยกับเค้าถ้ามึงอยู่เดี๋ยวมันวุ่นวาย
: กูไม่ได้เข้าข้างเค้าเลย
;....
: เออขอโทษที่พูดใส่อารมณ์
; อือ
: หายงอนได้แล้วกูมาง้อแล้ว
; ข้าวไม่โกรธเฮียกลับไปเถอะ
: เนี่ยบอกไม่โกรธแล้วไล่กลับทำไม
; แล้วเฮียจะมาสนใจทำไม
: ปกติมึงงอนกูก็ง้อตลอดมั้ย
; กับอิงแทนตัวเองว่าพี่ทีกับข้าวมึง
: ก็กูไม่สนิทกับเค้าไง
; เหอะ
: หายงอนได้แล้วเฮียขอโทษ
;....
: เขิลดิๆ
; อะไรไม่ได้เขิล
: หรองั้นข้าวก็หันมาคุย กับเฮียดีๆสิ
; มาฮงมาเฮียอะไรไม่ได้เป็นไรกันสักหน่อย
: แล้วอยากเป็นมั้ย
....
: เมียเจ้าของสวนทุเรียนเลยนะ
Cr ; jaedo_14.0 #ฟิคสั้น #markbam #นิยายมาร์คแบม #pov

























สนุกมากเลยค่ะแอด👏🏻👏🏻👏🏻