แดนเทพไอติมep.4
ริมถนนเปลี่ยว – กลางคืน
เสียงฝีเท้าวิ่งหนีดังถี่รัว ไอติมหอบหายใจจนหน้าอกเจ็บ เขาพยายามพาตัวเองหลบไปในซอยแคบ แต่สุดท้ายก็ถูกพวกนักเลงขวางหน้าไว้
“คิดว่าจะหนีพวกกูพ้นเหรอวะ ไอ้ติม!”
“กูจะใช้หนี้คืนจริง ๆ แต่กูขอเวลาอีกหน่อย…” น้ำเสียงสั่น แต่สายตาพยายามแข็งใจ
“เวลา? กูไม่รอแล้ว!” ชายตัวใหญ่เงื้อหมัดใส่เต็มแรง
ผลั่ก!
ร่างเล็กเซถอยไปชนกำแพง เลือดซ ึมมุมปาก แต่เขายังยกแขนขึ้นกัน
“อย่า…อย่าแตะต้องกูนะไอ้สั*!” ไอติมกัดฟัน ดวงตาแดงก่ำ พุ่งเข้าต่อยสวนอย่างหมดแรง
เสียงหัวเราะเหี้ยมดังขึ้น “โอ้โห มันสู้ว่ะ ฮ่า ๆ ๆ”
แรงปะทะไม่มากพอจะหยุดพวกนั้นได้เลย ตรงกันข้าม กลับยิ่งปลุกความโหดร้ายขึ้นมา
หมัดต่อหมัด กระแทกซ้ำเข้าใบหน้าและท้อง ไอติมทรุดลงเข่ากับพื้น เลือดไหลจากหน้าผาก แต่ยังฝืนยันลุกขึ้นอีกครั้ง
“กู…ไม่ยอมง่าย ๆ หรอก…”
“ปากเก่งนักนะมึง!”
พลั่ก! อีกหมัดกระแทกเข้าชายโครงเต็มแรงจนร่างเล็กทรุดฮวบ
. . .
เอี๊ยดดด!
เสียงเบรกดังสนั่น รถหรูจอดกะทันหันก่อนที่ประตูจะเปิดออก
พวกนักเลงหันไปขำ “อ้าว มาแล้วเหรอ ผัวไอ้ติม กำลังมันเลยว่ะ!”
คุณแดนพุ่งเข้ามา แต่ไม่ทันแล้ว —
หมัดสุดท้ายฟาดเข้าเต็มใบหน้าของไอติมจนร่างเล็กก ระแทกพื้นแรง หัวกระแทกกับพื้นซีเมนต์ เสียงดัง ตุบ! เลือดไหลซึมทันที
“ไอติม!!”
เสียงตะโกนก้องสะท้อนกลางความมืด หัวใจของแดนแทบหยุดเต้นเมื่อเห็นร่างนั้นนอนแน่นิ่ง เลือดเปื้อนแก้มและเสื้อผ้า
เขาโกรธจนแทบคลุ้มคลั่ง ลูกน้องที่ตามมาพร้อมกันพุ่งเข้าจัดการพวกนักเลงอย่างรวดเร็ว เสียงร้องโอดโอยดังระงม แต่แดนไม่สนใจแม้แต่น้อย
เขาทรุดตัวลงกอดร่างที่เจ็บสาหัสไว้แนบอก มือสั่นอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน “ไอติม…ตื่นสิ! ได้ยินฉันมั้ย!”
แดนวิ่งตรงเข้ามา คุกเข่าลงโอบร่างที่อาบเลือดไว้ในอ้อมแขน “ทำไมโง่แบบนี้…ทำไมไม่รอฉัน!” เสียงทุ้มสั่นเครือราวกับจะขาดใจ
ดวงตาของไอติมพร่าเลือน มือสั่นเอื้อมจับชายเสื้อของเขาแน่น “ผม…ไม่อยากให้คุณเดือดร้อน…ผมจะหามาใช้คืนเอง ฮึก…”
แดนกดร่างเล็กแนบอก น้ำเสีย งขาดสะบั้น “ต่อให้ต้องจ่ายเป็นพันล้านหมื่นล้าน ฉันก็จะไม่ให้นายเจ็บตัวสักนิด เข้าใจมั้ย!?”
เลือดซึมเปื้อนเสื้อสูทราคาแพง แต่เขาไม่สนใจเลยแม้แต่น้อย แขนแกร่งกอดร่างนั้นแน่นราวกับจะละลายเข้าเป็นหนึ่งเดียว
เสียงไซเรนรถพยาบาลที่ตามมาใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ แต่แดนยังไม่ปล่อยไอติมออกจากอ้อมกอดสักวินาที
“ทนไว้ติม…ฉันสัญญา จะไม่ปล่อยให้ใครทำร้ายนายอีกต่อไป”
ริมถนนที่มืดเงียบ เหลือเพียงเสียงสะอื้นแผ่วเบาและเสียงหัวใจของใครบางคนที่เพิ่งรู้ว่า…เขากลัวการสูญเสียมากแค่ไหน
เรื่องราวที่ได้รับแรงบันดาลใจจากฉากต่อสู้และความรักของไอติมและแดนเผยให้เห็นถึงความลึกซึ้งของความสัมพันธ์ที่แท้จริง ซึ่งไม่ใช่แค่ความรักทั่วไปเท่านั้น แต่ยังรวมไปถึงความรับผิดชอบและการเสียสละที่มีค่าในชีวิตจริง ในสถานการณ์ที่ทุกข์ยากเหมือนไอติมต้องหนีจากพวกนักเลง ใครหลายคนอาจคิดว่าการสู้จะทำให้เรื่องดีขึ้นไม่ได้ แต่ในมุมมองของไอติม เขาอยากกำจัดหนี้สินและปัญหาด้วยความตั้งใจและพลังใจที่ไม่ยอมแพ้ ถึงแม้ว่าจะต้องเจ็บปวดกายและใจมากขนาดไหนก็ตาม ความสัมพันธ์ของไอติมกับแดนสะท้อนภาพของความรักที่แท้จริงเมื่อแดนไม่เพียงแต่เป็นผู้ติดตาม แต่กลายเป็นผู้พิทักษ์ที่พร้อมจะปกป้องไม่ให้คนที่เขารักได้รับบาดเจ็บ ถึงแม้จะต้องเผชิญกับอันตรายและความเสี่ยงก็ตาม เรื่องนี้ยังเน้นย้ำถึงความหมายของการยึดมั่นในคำสัญญาว่าจะไม่ปล่อยให้อีกฝ่ายต้องเจ็บปวดอีกต่อไป นอกจากฉากดราม่ารุนแรงและการต่อสู้แล้ว เรื่องนี้ยังทำให้เห็นถึงจุดอ่อนด้านจิตใจของตัวละคร ไอติมเองก็ยังกลัวการสูญเสียและต้องการให้แดนปลอดภัยด้วย ความรู้สึกสั่นคลอนและการแสดงออกถึงความเจ็บปวด จึงทำให้เรื่องราวนี้เป็นมากกว่าแค่เรื่องฟิคแฟนตาซีทั่วไป แต่มันคือธรรมชาติของความสัมพันธ์และการเผชิญความจริงในชีวิต สำหรับผู้ที่ชื่นชอบนิยายฟิคชั่นแนวดราม่าและโรแมนติก เรื่องนี้ถือว่าให้แง่มุมที่สมจริงและความรู้สึกที่ลึกซึ้ง นอกจากนี้ยังสะท้อนให้เห็นถึงความสำคัญของการแสดงความรู้สึกและการสื่อสารที่เปิดเผยในความสัมพันธ์ แม้ในสถานการณ์ที่ยากลำบากที่สุด คําพูดที่จดจำได้จากเรื่อง "ทาไม โง่แบบนี้..ทาไมไม่รอฉัน!" ของแดนและ "ผม...ไม่อยากให้คุณเดือดร้อน...ผมจะหามาใช้คืนเอง ฮึก..." ของไอติม เป็นตัวแทนความรู้สึกที่ทั้งสองฝ่ายมีให้กัน ทั้งความห่วงใยและความแตกสลายทางใจอย่างแท้จริง เรื่องราวนี้จะทำให้ผู้อ่านได้สัมผัสถึงความรู้สึกที่แท้จริง และเข้าใจว่าความรักไม่ใช่แค่การมีความสุข แต่เป็นการยืนหยัดและเผชิญหน้ากับทุกปัญหาร่วมกันอย่างเข้มแข็งและซื่อสัตย์กันและกันในชีวิตจริง
รอตอนต่อไป🥰🥰🥰