Daniel Warren, ep.3
Present day
Evening Royal Bedroom
Warren stood by the bed, dutifully arranging the robe for Daniel.
Every action is fine. Perfect.
Like he was trained. Daniel looked at him still.
Many years ago
Warren was always on his side.
Close to almost touching the breath
But beyond reach
"Has your shoulder recovered?"
That question disrupted Warren's hand.
He looked up a little bit.
"Yes?"
Daniel dimmed his eyes.
"Right shoulder wound."
Warren clenched the hem.
The eyes shook for a second.
- -
Many years ago
He's secretly investigating everything.
And the more you investigate... the more strange the truth.
That hunting day.
Warren disappeared for hours.
Back with an arrow wound.
Daniel, get up.
Walk slowly towards him.
"Warren."
"Yes."
"Do you have anything to hide from me?"
Warren interrupted.
The heart immediately strangled.
He knows what this question means.
But finally smiling thinly
"I have nothing to hide."
Again.
Once again, Warren chose to retreat.
Daniel stared at him still.
Before reaching to hold his wrist tight.
"Look at my face and speak again."
Warren, look up.
And at that second,
Daniel saw it clearly -
The pain in those eyes.
Like someone who has kept something alone for too long.
But before Warren speaks,
The door of the room was opened.
The guards walked in.
"Your Majesty... Comrade Hannah asks to see you."
Daniel let go of Warren's hand slowly.
But the eyes have not left him
"What's up?"
Hannah approached.
Before familiar attaching himself down beside Daniel.
Eyesight deliberately looked at Warren like a winner.
"I'm just here to deliver medicine to your Majesty."
Warren, bow down.
"If nothing else, I'm excused."
He immediately turned and walked away.
Daniel looked at that back sheet.
The heart is strangely heavy.
Hannah saw and heard everything.
She already knows -
Daniel is starting to waver.
And the most dangerous thing is...
He's starting to doubt the truth.
Hannah smiled thinly before asking in a soft voice.
"What is your Majesty thinking, or is it like a matter of anxiety?"
Daniel went still before answering slowly.
"I just feel..."
"That he may be the man I've always been looking for."
That night,
Hannah reversed his clothes with a cold expression.
She stood in front of the mirror, her hands clenched until her nails pecked her flesh.
Daniel's words are still circling in his head.
"He may be the man I've always been looking for."
Just that sentence caused the fear in her heart to erupt.
She can't let Warren take everything away.
"Then..."
Hannah looked up. Looking at herself in the mirror.
"I will never give you everything, Warren."
-
The next morning,
The whole palace was turbulent.
The precious things from the alphabet room are gone.
And what's more serious than that -
It's a secret military document.
Daniel immediately called a meeting.
The nobles kneel in the porch.
The voice of the head of the royal guard sounded.
"Discovered this in the chaya's room."
The items were placed in the middle of the floor.
Is a scroll of classified documents.
With the Royal Seal.
The whole room is quiet.
Warren opened his eyes wide.
"Not really..."
He's never seen it before.
Hannah stood on the side.
The expression was shocked like he just knew.
"How could that be..."
A loud whisper all over the prune.
"Or he will betray..."
Daniel sat still, eyes fixed on Warren.
"How would you explain it?"
Warren clenched a tight punch.
He knows.
This is slander.
But he has no evidence.
"I didn't do it."
Daniel stared at him for a while.
Before speaking low
"But it's in your room."
Warren looked up to him.
In that pair of eyes, there is a clear pain.
"Do you believe that I will betray you?"
That question disrupted Daniel.
Because deep down, he doesn't believe it.
I don't even believe it.
But the evidence in front...
Hannah quickly stepped out.
"Your Majesty... Don't be biased."
Gentle tone
But the words are like a nail in front of everyone.
Daniel turned to look at her.
And then he suddenly noticed something -
Hannah's wrist.
There are small marks.
Like marks from a secret wooden box, documents.
Like the box that was pried last night.
Daniel dimmed his eyes.
Before looking back at Warren,
Warren stood still.
No more excuses, no requests for mercy.
Like someone who's ready to receive everything.
That's even sore Daniel in the chest.
Finally, he said
"Keep Warren under arrest until I find out."
The buzz immediately sounded.
Hannah secretly smiled.
This is what she wants.
Just hold on.
Then she will manage the next step.
-
That night,
Warren was sitting alone in a closed room.
He chuckled at himself.
"Finally, he didn't believe me."
Even telling myself all along not to hope
But when it's real time,
It hurts more than I thought.
Suddenly -
The door opened.
Daniel stepped in.
Warren opened his eyes wide.
"Your Majesty?"
Daniel approached. A stressful expression.
"I'm not here to hear lies."
Warrenning.
Daniel looked straight into his eyes.
"I'll only ask once."
That voice is strong.
"Hunting days years ago..."
He stepped close until almost close.
"Was it you who saved me?"
Warren's heart stopped beating for a moment.
And outside the door -
Hannah stood listening.
Because this is what she's most afraid of.
The truth is about to be revealed.
เรื่องราวของแดเนียลและวาร์เรนสะท้อนถึงความซับซ้อนของความสัมพันธ์ในสภาพแวดล้อมที่เต็มไปด้วยความลับและความระแวง การเป็นองครักษ์และความใกล้ชิดแต่ก็ยังต้องปกปิดความรู้สึก ทำให้ผมคิดถึงสภาพจิตใจของคนที่ต้องสวมบทบาทเพื่อรักษาหน้าที่แต่กับต้องรับมือกับความเจ็บปวดภายในใจ ซึ่งวาร์เรนเองดูเหมือนจะเก็บงำความเจ็บนั้นมาตลอด การถูกกล่าวหาว่าทรยศเป็นสิ่งที่ร้ายแรงมากโดยเฉพาะในสังคมแบบราชสำนัก การที่เอกสารลับทางทหารหายไปและถูกพบในห้องของวาร์เรน สร้างความตึงเครียดไม่เพียงแต่ระหว่างบุคคลแต่รวมถึงความเชื่อใจที่ลดลง สถานการณ์นี้สะท้อนว่าความจริงบางครั้งอาจถูกบิดเบือนได้ด้วยอารมณ์ ความริษยา หรืออำนาจของผู้มีอิทธิพล อย่างที่ฮันนาห์พยายามเล่นเกมส์นี้เพื่อผลประโยชน์ของตัวเอง ผมเคยเห็นความสัมพันธ์ที่ถูกสั่นคลอนด้วยความสงสัยเช่นนี้ ซ้ำร้ายยิ่งกว่านั้นคือการที่คนใกล้ชิดอาจเป็นฝ่ายที่คอยทำร้ายโดยไม่รู้ตัว การที่แดเนียลเริ่มสงสัยวาร์เรนแสดงถึงความเปราะบางของความเชื่อใจ แม้ว่าจะลึก ๆ ไม่อยากเชื่อก็ตาม แต่นั่นคือจุดเปลี่ยนที่จะทำให้ทุกอย่างพลิกผัน สิ่งที่น่าสนใจสำหรับคนอ่านอย่างผมคือ ศิลปะในการเล่าเรื่องที่ทำให้รู้สึกอินไปกับความทรมานของตัวละครผ่านคำพูด ท่วงท่าที่สะท้อนความรู้สึก โดยเฉพาะความเงียบที่มีพลังมากกว่าคำพูดที่ดัง วาร์เรนที่เลือกที่จะนิ่งและไม่แก้ตัว กลับสะท้อนความเข้มแข็งและพร้อมยอมรับชะตากรรมในแบบของเขา ในฐานะผู้อ่าน ฟิคนี้เตือนใจเรื่องความซับซ้อนของมนุษย์และความไม่แน่นอนของชีวิตที่เต็มไปด้วยปริศนา การตั้งคำถามถึงความจริงและการเปิดใจยอมรับเรื่องราวที่อยู่เบื้องหลัง เป็นสิ่งที่ทำให้เรื่องราวนี้น่าติดตามมากยิ่งขึ้น ผมเองก็แอบลุ้นต่อไปว่าความจริงจะถูกเปิดเผยอย่างไร และความสัมพันธ์ของแดเนียลกับวาร์เรนจะเป็นอย่างไรหลังจากนี้
