จากประสบการณ์ตรง ผมคิดว่าความรู้สึกในความสัมพันธ์นั้นเปราะบางมาก โดยเฉพาะความรู้สึกของคนใจดีที่มักจะนิ่งและไม่แสดงความโกรธออกมาอย่างรุนแรงเหมือนคนทั่วไป ซึ่งนั่นก็เป็นสัญญาณหนึ่งที่บ่งบอกว่าพวกเขาอาจจะถูกทำร้ายจิตใจอย่างลึกซึ้ง แต่ไม่ได้ตอบโต้โดยตรงอย่างที่เราคาดหวัง ผมเคยสังเกตและเจอในชีวิตจริงว่า เมื่อใดที่เราไม่รักษาความรู้สึกของคนใจดีให้ดีๆ ความเชื่อใจที่เขามีในตัวเราจะค่อยๆ ลดลงอย่างเงียบๆ และสุดท้ายอาจจะเลือกถอยออกมาโดยไม่โทษใคร เพียงแค่ต้องการปกป้องใจตัวเอง สิ่งที่สำคัญคือการฝึกใจให้รู้จักเสียสละและไม่เอาเปรียบกัน ซึ่งไม่ได้หมายความว่าคุณต้องเสียสละจนหมดตัว แต่อย่างน้อยต้องยอมเปิดใจและให้เกียรติซึ่งกันและกัน การถนอมความรู้สึกคนอื่นเหมือนกับถนอมความรู้สึกของตนเองนั้น จึงเป็นเรื่องที่ไม่ควรมองข้าม เพราะเมื่อคุณรับรู้และพยายามรักษาความรู้สึกของคนรอบข้างได้ดีขึ้น ความสัมพันธ์ก็ยิ่งมั่นคง และเป็นไปในทางที่ดีขึ้นโดยไม่ต้องเกิดความขัดแย้งหรือดราม่าในภายหลัง ในช่วงเวลาที่เราเจอปัญหา ควรมีความใจเย็นและพยายามสื่อสารกันอย่างเปิดเผย พร้อมทั้งรู้จักให้โอกาสและขอโทษอย่างจริงใจหากทำผิดพลาด เพราะโอกาสแก้ตัวของคนใจดีนั้นมีจำกัด และถ้าพลาดครั้งนั้นไปแล้ว อาจจะกลับมาแก้ไขได้ยากมากขึ้น ดังนั้นค่อยๆ สะสมความเชื่อใจและความใส่ใจอย่างสม่ำเสมอ จะช่วยให้ความสัมพันธ์มั่นคงและยั่งยืนได้จริงๆ