เพลิงหลังเก่าอ่าวประดู่ที่อยู่กันเกือบ10คน

สมัยเด็ก ผมจำได้ดีว่าบริเวณเพลิงหลังเก่าอ่าวประดู่เต็มไปด้วยธรรมชาติรอบด้าน บ้านหลังนั้นตอนเด็กแทบไม่มีอะไรเลยนอกจากความเขียวชอุ่มของป่าและเสียงสัตว์ป่าต่างๆ ที่คอยให้ความรู้สึกสดชื่นเป็นพิเศษ ช่วงเวลาที่เดินเล่นกับเพื่อนๆ ในละแวก และเดินเก็บไม้ข้างทางไปโยนเล่นในฟาร์มจระเข้นั้น กลายเป็นความสุขเล็กๆ ที่เรียบง่ายแต่มีคุณค่ามาก ไม่ได้ต้องใช้เงินทองมากมายเพื่อความสนุกนั้น บ้านเรานั้นมีอ่างน้ำสี่เหลี่ยมใบใหญ่ซึ่งเป็นจุดศูนย์รวมให้คนในชุมชนใช้อาบน้ำร่วมกัน เป็นสิ่งที่เห็นได้ชัดว่าคนที่นั่นแบ่งปันอะไรดีๆ ร่วมกัน ถึงแม้จะเป็นสิ่งเล็กๆ แต่สิ่งเหล่านี้สร้างความสัมพันธ์อันอบอุ่นและความผูกพันระหว่างคนในชุมชน ในยุคนั้น การได้มีเวลาใช้ชีวิตอย่างเรียบง่าย เพลิดเพลินกับธรรมชาติที่มีความอุดมสมบูรณ์ และสนุกกับกิจกรรมประจำวันที่ไม่ซับซ้อน กลับกลายเป็นสิ่งที่หายากในยุคปัจจุบัน การมีความสุขจากเรื่องเล็กๆ น้อยๆ เหล่านี้ได้ปลูกฝังให้เราเห็นคุณค่าของความเรียบง่ายและความรักใคร่ที่แท้จริงในชุมชนและครอบครัว ความทรงจำเหล่านี้สอนให้รู้ว่าความสุขไม่ได้ขึ้นอยู่กับสิ่งของหรือเงินทอง แต่เป็นการแบ่งปันช่วงเวลาดีๆ ร่วมกัน กับเพื่อนบ้านและครอบครัว ในสถานที่ที่เต็มไปด้วยธรรมชาติและมิตรภาพ.