งานโคโงะจริงใช่มั้ย?
เรื่องราวของการสืบสวนและการตามหาความจริงที่ถูกซ่อนไว้ ผสานความเป็น psychological thriller + บรรยากาศหลอนชวนอึดอัด จนอดสงสัยไม่ได้ว่า นี่โคโงะเป็นคนเขียนเหรอ
จุดเริ่มต้นจากเหตุการณ์อุบัติเหตุรถชน ‘ผู้หญิง’ คนหนึ่ง ซึ่งชายหนุ่มคนหนึ่งเป็นผู้เกี่ยวข้อง แต่ความทรงจำของเขากับหายไปจากเหตุการณ์ที่ถูกทำร้ายร่างกาย โดยเฉพาะช่วงเวลาสำคัญที่เกี่ยวข้องกับ “อุบัติเหตุรถชนในครั้งนั้น” ยิ่งพยายามรื้อฟื้นความทรงจำ เขากลับยิ่งพบความผิดปกติ ทั้งผู้คนแปลกหน้า เหตุการณ์ที่เหมือนจะคุ้นเคยแต่กับนึกไม่ออก และ “ผู้หญิงลึกลับ” ที่ดูจะเกี่ยวข้องกับคดีนั้น ความจริงค่อยๆ ถูกเปิดเผยทีละชั้น ว่าอุบัติเหตุครั้งนั้นไม่ได้จบลงแค่ ‘คดี’ แต่มันมีอะไรบางอย่างทิ้งไว้…เมื่อความทรงจำเริ่มรื้อฟื้น ขณะที่ความจริงกำลังถูกเปิดเผย บางทีความทรงจำที่หายไป อาจไม่ใช่สิ่งที่ควรถูกค้นพบตั้งแต่แรก
รีวิว ส่วนตัวให้ 3.75/5 ⭐️
นี่ให้เลย อ่านสนุกเกินคาดในเมื่อวิธีเล่าเรื่อง และการสืบสวนหลักมาจากมุมมองของตัวละครหลักที่สูญเสียความทรงจำไป เลยรู้สึกว่ามันทั้งลุ้น น่าติดตาม และอยากจะรู้ความจริงเร็วๆ แต่บอกก่อนเลยว่าความจริงนั้น อาจจะทำให้คนอ่านหลอนจับจิตไปหลายวัน การเล่าเรื่องตั้งแต่ตอนจนจบ และกา รสร้างสถานการณ์ที่มันชวนให้อึดอัด เย็นๆ หลอนๆ ส่วนนี้ทำให้ชอบมาก เพราะหาได้ยากจากงานเคโงะ อ่านจบแล้วเกิดความรู้สึกหลายอย่าง จากอุบัติเหตุทางถนนครั้งนี้ มันพาเราไปไกลกว่านั้น เมื่อได้สำรวจไปยังจิตใจของมนุษย์ กับผลกระทบที่ตามมาจากผลพวงของการตัดสินใจ และมันโคตรน่ากลัว
Dying Eyes เงื่อนงำในดวงตา
ผู้เขียน: ฮิงาชิโนะ เคโงะ
ผู้แปล: ทินภาส พาหะนิชย์
สำนักพิมพ์: Daifuku publishing
#BookReview #รีวิวหนังสือ #หนังสือสืบสวนสอบสวน #ป้ายยาหนังสือ #นิยายสืบสวนสอบสวน
จากประสบการณ์การอ่าน Dying Eyes เล่มนี้ ผมรู้สึกได้ว่าความน่าสนใจของนิยายอยู่ที่การผสมผสานระหว่างการสืบสวนสอบสวนกับตัวละครที่สูญเสียความทรงจำ ซึ่งสร้างความตึงเครียดและความลึกลับในทุกบท อารมณ์ความหลอนและความอึดอัดซึ่งสอดคล้องกับบรรยากาศของ psychological thriller ทำให้ผู้อ่านได้สัมผัสความรู้สึกคล้ายกับว่าเรากำลังติดอยู่ในสถานการณ์ปริศนาเดียวกับตัวละครหลัก ในเล่มนี้ มีการใช้ประเด็นเรื่อง "ผู้หญิงลึกลับ" และความทรงจำที่หายไปอย่างชาญฉลาด เพื่อชี้ให้เห็นถึงความซับซ้อนในจิตใจมนุษย์ รวมถึงผลกระทบที่ต่อเนื่องจากการตัดสินใจในอดีต เปิดโอกาสให้เราได้ไตร่ตรองถึงความจริงที่อาจเจ็บปวดแต่จำเป็นต้องเผชิญ ความรู้สึก "โคตรน่ากลัว" ที่เกิดขึ้นเป็นสิ่งที่สะท้อนให้เห็นว่าความทรงจำและความลึกลับบางอย่างอาจเป็นเหมือนคำสาปที่ตามหลอกหลอนไม่จบสิ้น ผมยังชื่นชมการเลือกใช้ "เงื่อนงำในดวงตา" เป็นแกนหลักของเรื่องราว ซึ่งไม่ใช่แค่เพียงสัญลักษณ์ แต่ยังสื่อความหมายถึงการมองเห็นความจริงที่ถูกซ่อนไว้ซึ่งตัวละครหลักต้องค้นหาอย่างใจจดใจจ่อ กระบวนการนี้ทำให้เรื่องมีความน่าติดตามจนแทบวางหนังสือไม่ลง นอกจากนี้ การแปลของทินภาส พาหะนิชย์ ยังทำให้เนื้อเรื่องเข้าใจง่ายและคงอารมณ์ต้นฉบับไว้อย่างดี ทำให้ผู้อ่านชาวไทยเข้าถึงบรรยากาศและเนื้อหาของเรื่องได้อย่างเต็มที่ สำหรับใครที่สนใจแนวหนังสือสืบสวนสอบสวนและ psychological thriller ซึ่งตั้งคำถามถึงความทรงจำและความจริง Dying Eyes เป็นงานอ่านที่ไม่ควรพลาดจริงๆ
