จากประสบการณ์ส่วนตัว หลายครั้งที่เราพบว่าคนรอบข้างมักจะใช้ความใจดีของเราเป็นข้อได้เปรียบในการขอร้องหรือเรียกร้องสิ่งที่ไม่เหมาะสม ซึ่งทำให้เรารู้สึกเหนื่อยล้าและถูกเอาเปรียบโดยไม่รู้ตัว ความใจดีที่มากเกินไปโดยไม่มีขอบเขต อาจส่งผลเสียได้เหมือนกัน ผมเองเคยเจอเหตุการณ์ที่ต้องแบ่งปันเวลาและทรัพยากรกับคนที่ไม่เห็นคุณค่าของสิ่งเหล่านั้น จนในที่สุดรู้สึกเหนื่อยหน่ายและต้องตั้งข้อจำกัดกับตัวเองว่าไม่ควรให้ใครเกินความพอดี สิ่งสำคัญคือการเรียนรู้ที่จะตั้งขอบเขตที่เหมาะสมเพื่อปกป้องตัวเองและรักษาความสมดุลในความสัมพันธ์ ความใจดีควรเป็นสิ่งที่เกิดจากความตั้งใจและไม่มีความเครียด ไม่ใช่การถูกเอารัดเอาเปรียบหรือทำให้เสียใจ การใช้ความใจดีควรไร้อคติและตั้งอยู่บนพื้นฐานของความเคารพระหว่างกัน เพื่อให้ทุกฝ่ายรู้สึกดีและไม่ถูกใช้ประโยชน์ เพราะความใจดีที่แท้จริง คือการทำดีโดยไม่หวังผลตอบแทนและไม่ทำร้ายตัวเองในกระบวนการนั้น