ในช่วงเวลาที่รู้สึกเหนื่อยล้าหรือเจออุปสรรคในชีวิต ผมเองมักจะเตือนตัวเองเสมอว่า "แล้วแต่กรรมจะนำพา แล้วแต่วาสนาจะพาไป" คำพูดนี้ทำให้ผมมีความสุขุมและสามารถมองเห็นว่าทุกอย่างเกิดขึ้นตั้งแต่เราเองก่อกรรมไว้ และวาสนาก็จะคอยส่งเสริมหรือท้าทายในแต่ละช่วงเวลา การอดทนไม่ใช่แค่การทนเพื่อรอวันพรุ่งนี้ แต่เป็นการยอมรับในสิ่งที่เกิดขึ้น ใช้เวลาทบทวนและเรียนรู้จากแต่ละเหตุการณ์ ความเหนื่อยล้าในบางครั้งก็เป็นสัญญาณเตือนว่าร่างกายและจิตใจต้องการพักผ่อนหรือการเปลี่ยนแปลง ผมได้ลองแบ่งเวลาวันละนิดในการทำสมาธิ หรือหาเวลาพักผ่อนเพื่อฟื้นฟูแรงใจ แทนที่จะดันทุรังไปโดยไม่ดูแลตัวเอง ซึ่งสิ่งนี้ช่วยให้ผมมีแรงต่อสู้และอดทนกับความยากลำบากได้ดีขึ้นมาก สุดท้ายแล้ว ความอดทนและแรงใจที่เกิดจากความเข้าใจเรื่องกรรมและวาสนา ไม่ได้หมายความว่าเราต้องยอมรับทุกอย่างแบบไม่ทำอะไรเลย แต่เป็นการเปิดใจยอมรับและเตรียมพร้อมที่จะเปลี่ยนแปลงสิ่งที่ทำได้ เพื่อให้ชีวิตเดินหน้าต่อไปได้อย่างมั่นคงและมีความหวัง