My Journal 📝
"Where will this embroidery take us?" Why can't we stop embroidering? Even if it stops, you have to come back every time. Besides just challenging your ability, fun, appreciation of your work, what else? "Heal yourself when you're distracted or when you want to find peace."
So that's the answer.
But it's a short-term, long-term answer, two years and three years. Which way to go? Leave a question here for a long time. 😘# lemon 8 diary # embroidery # flowers # Embroidered cloth
งานปักผ้าไม่ใช่เพียงกิจกรรมที่ทำเพื่อความสวยงามเท่านั้น แต่ยังเป็นเสมือนเครื่องมือบำบัดใจในเวลาที่เราว้าวุ่นหรือรู้สึกเครียด ในประสบการณ์ของฉัน การปักผ้าคือการปลดปล่อยความคิด เหมือนการทำสมาธิที่ใช้เข็มเส้นไหมแทนลมหายใจ การได้หยุดเวลาจ้องไปที่ลวดลาย และค่อยๆ ปักไปทีละเข็ม เราสามารถลืมเรื่องราวที่น่าปวดหัวในชีวิตประจำวันไปชั่วขณะหนึ่ง รวมถึงมีความภาคภูมิใจที่ได้เห็นผลงานของตัวเองค่อยๆ เติบโตขึ้น งานปักยังเป็นพื้นที่ที่ผสมผสานระหว่างศิลปะและความอดทน ทักษะที่เพิ่มขึ้นเมื่อเวลาผ่านไป ทำให้เกิดความท้าทายใหม่ๆ และเรียนรู้วิธีแก้ไขจุดผิดพลาด สร้างแรงบันดาลใจและความสุขได้ในทุกขั้นตอน แม้บางครั้งอาจหยุดพักไปบ้าง แต่สุดท้ายกลับอยากกลับมาทำงานปักอีกครั้ง เพราะมันกลายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตและตัวตนไปแล้ว นอกจากเรื่องเทคนิคแล้ว งานปักยังเป็นบันทึกส่วนตัวที่บอกเล่าเรื่องราวความรู้สึกของเราในแต่ละช่วงเวลา ผ่านลวดลายและสีสันที่เลือก เช่นเดียวกับข้อความในภาพที่ว่า "อยากทำบันทึกสั้นๆ ไว้อ่านอีก 2-3 ปีข้างหน้า" นั่นแสดงถึงความตั้งใจที่จะเก็บความทรงจำและความเปลี่ยนแปลงของตัวเองผ่านงานฝีมือชิ้นนี้ ในด้านจิตใจ งานปักจึงเป็นพื้นที่ปลอดภัยที่ทำให้รู้สึกสงบ และช่วยเยียวยารักษาอารมณ์ในวันที่เหนื่อยล้า ไม่ว่าจะเป็นความรักศิลปะ หรือการใช้เวลาสร้างงานผลงานด้วยมือของตัวเอง ล้วนเป็นเหตุผลที่ทำให้ไม่สามารถละทิ้งงานปักได้ง่ายๆ และยังมีคำถามที่ยังไม่มีคำตอบในใจว่า งานปักจะพาไปสู่ทางไหนต่อไปในอีก 2-3 ปีข้างหน้านี้ แต่สิ่งหนึ่งที่มั่นใจคือ ความรักและความสุขจากงานปักจะยังคงอยู่เป็นเพื่อนเดินทางตลอดไป
