ในชีวิตเราแต่ละคนมักมีช่วงเวลาหนึ่งที่เรียกว่า "สมัยเอื้อย" หรือช่วงวัยที่เต็มไปด้วยความทรงจำที่น่ารักและอบอุ่นใจ ไม่ว่าจะเป็นความสนุกสนานในวัยเด็กหรือความประทับใจในช่วงวัยรุ่นที่ทำให้เราอดใจไม่ได้ที่จะหวนคิดถึงบรรยากาศนั้นอีกครั้ง จากประสบการณ์ส่วนตัว เมื่อพูดถึงคำว่า "สมัยเอื้อย" ผมนึกถึงช่วงเวลาที่เต็มไปด้วยความเรียบง่ายแต่เต็มไปด้วยความสุข เช่น การเล่นกับเพื่อนๆ ในชุมชน การแบ่งปันรอยยิ้ม และเรื่องเล่าที่สนุกสนานที่ทำให้วันๆ หนึ่งผ่านไปอย่างรวดเร็ว หรือแม้แต่ชั่วขณะของการได้เห็นภาพเก่าๆ ที่บันทึกความทรงจำเหล่านั้น ก็สร้างความคิดถึงและความอบอุ่นอยู่ในใจ สิ่งที่สำคัญคือการเก็บรักษาความทรงจำเหล่านี้ไว้ใจกลางชีวิต เพราะมันเหมือนเป็นสมบัติที่ไม่สามารถซื้อหาได้ เป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้เรามีรากฐานและแรงบันดาลใจในการก้าวเดินต่อไป ความทรงจำใน "สมัยเอื้อย" จึงไม่ได้เป็นเพียงแค่เรื่องราวในอดีต แต่ยังเป็นแรงผลักดันที่ช่วยให้เรามีกำลังใจและความสุขในปัจจุบันอีกด้วย ดังนั้น หากใครรู้สึกว่าใจมันเต็มไปด้วยความออดอ้อนและหวนคิดถึงวันวานไม่ว่าจะเพราะแท็ก #สมัยเอื้อย หรือแค่มองภาพถ่ายเก่าๆ ก็จงถือว่าเป็นเรื่องดี เพราะมันหมายถึงหัวใจของเรายังมีความสุขและอยากรักษาความทรงจำดีๆ เหล่านั้นเอาไว้ตลอดไป