เพลงแรกของเสกโลโซเป็นบทเพลงที่แม้จะไม่ได้โด่งดังหรือได้รับคำชมในแง่ของความเพราะทันทีเหมือนเพลงฮิตอื่นๆ แต่สำหรับคนที่เติบโตมากับยุค 90 และเป็นแฟนเพลงของเสกโลโซ เพลงนี้กลับมีคุณค่าทางใจอย่างมาก ในมุมมองของวัยรุ่นในยุคนั้น เพลงนี้สะท้อนความรู้สึกเหงาและคิดถึง ซึ่งเป็นเรื่องที่หลายๆ คนเคยผ่าน อยากจะบอกว่าแม้เพลงไม่เพราะในสายตาคนบางกลุ่ม แต่มันกลับเป็นตัวแทนความทรงจำที่ลึกซึ้งและช่วยเติมเต็มความรู้สึกเหงาให้กับหลายคนได้ จากประสบการณ์ส่วนตัว เพลงนี้ทำให้ผมและเพื่อนๆ สามารถเชื่อมโยงกับอารมณ์และความรู้สึกในช่วงเวลาที่ต้องอยู่กับตัวเองหรือคิดถึงคนที่รัก มันเหมือนเป็นเพื่อนที่อยู่ข้างๆ ช่วยให้รู้สึกไม่เหงาจนเกินไป หากใครยังไม่เคยลองฟังเพลงแรกของเสกโลโซจริงๆ ขอแนะนำให้เปิดใจฟังด้วยความรู้สึกแบบไม่ต้องไปคาดหวังในแง่เพลงฮิต แต่ลองมองว่าเพลงนี้เป็นสัญลักษณ์ของความรู้สึกและความทรงจำในอดีตที่ถ่ายทอดผ่านเสียงเพลง จะช่วยทำให้เราเข้าใจและเห็นคุณค่าของงานศิลปะในมิติที่ลึกซึ้งกว่าแค่ความเพราะในระดับเสียงเท่านั้น