จากข้อมูลทางวิทยาศาสตร์และงานวิจัยฟอสซิล พบว่าเราไม่สามารถทราบเสียงร้องของไดโนเสาร์ได้อย่างแน่ชัด เนื่องจากเสียงนั้นถูกสร้างจากเนื้อเยื่ออ่อนที่ไม่สามารถเก็บรักษาในฟอสซิลได้ แต่โดยการเปรียบเทียบกับสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมและนกในปัจจุบัน ซึ่งเป็นญาติใกล้ชิดที่สุดของไดโนเสาร์ นักวิทยาศาสตร์พยายามจำลองเสียงที่พวกมันอาจจะเปล่งออกมา บางครั้งก็ใช้ซิมูเลชันทางคอมพิวเตอร์เพื่อทำนายเสียงที่น่าจะเป็นไปได้ ผมเคยอ่านงานศึกษาชิ้นหนึ่งที่ชี้ให้เห็นว่าไดโนเสาร์บางกลุ่มอาจมีการร้องด้วยเสียงที่คล้ายเสียงหอนหรือคำราม เพื่อสื่อสารหรือขู่ศัตรู นอกจากนี้ บางพันธุ์อาจใช้เสียงที่แตกต่างกันไปตามสถานการณ์ เช่น ในการล่าสัตว์ หรือปกป้องอาณาเขต ผมคิดว่าสิ่งที่น่าทึ่งก็คือ แม้แต่ในปัจจุบันนี้ เสียงของสัตว์แต่ละชนิดก็มีบทบาทสำคัญในการอยู่รอดและการสื่อสาร ไม่แปลกใจที่ไดโนเสาร์เองก็คงมีวิธีของพวกมันในการสื่อสารผ่านเสียง ความพยายามในการทดลองสร้างเสียงไดโนเสาร์นี้ไม่เพียงแต่นำไปสู่ความเข้าใจที่ดีขึ้นทางวิทยาศาสตร์ แต่ยังช่วยสร้างแรงบันดาลใจและทำให้เรื่องราวของไดโนเสาร์มีชีวิตชีวาขึ้นสำหรับทุกคนที่สนใจ