เราเองก็คือธรรมชาติ : การละลายเส้นแบ่งระหว่างเรากับโลกใบนี้
บางเช้า… แค่การมองออกไปนอกหน้าต่างก็ทำให้หัวใจหยุดนิ่งได้ชั่วขณะ สายลมเย็นอ่อน ๆ พัดพาแสงอาทิตย์บางเบาเข้ามาในห้อง และในวินาทีนั้น เราอาจเผลอรู้สึก ขอบคุณ—ขอบคุณท้องฟ้าที่เปิดกว้าง ขอบคุณอากาศที่ให้เราได้หายใจ ขอบคุณธรรมชาติที่ยังโอบกอดเราอยู่เสมอ แล้วทันใดนั้นเอง ก็มีเสียงเล็ก ๆ ในใจดังขึ้น… “