ตามหาน้องแว่น

ในชีวิตนักเรียนมัธยม สิ่งที่น่าจดจำที่สุดมักเป็นกิจกรรมพิเศษหรืองานใหญ่ๆ ที่เราได้มีโอกาสร่วมเป็นส่วนหนึ่ง เช่น งาน 100 ปี กระทรวงศึกษาธิการ ปี 2535 ที่วงโยธวาทิตมีโอกาสแสดงในสนามศุภชลาศัย ซึ่งเป็นประสบการณ์ที่น่าตื่นเต้นและน่าประทับใจอย่างยิ่ง จากการได้เล่น Saxophone Alto ข้างสาวสุวรรณารามที่ใส่แว่น น้องคนนี้ไม่เพียงแค่ความน่ารักแต่ยังทิ้งความประทับใจให้กับเพื่อนนักดนตรีด้วย เพราะบรรยากาศในการเล่นเพลงนั้นทำให้รู้สึกตื่นเต้นจนรู้สึกขนลุก ขณะได้ร่วมกิจกรรมกับนักดนตรีจำนวนมาก บรรยากาศเต็มไปด้วยมิตรภาพและความสุข ความทรงจำเหล่านี้จึงทำให้เกิดการตามหาน้องแว่น เพื่อจะบอกว่าคุณน่ารักและเป็นส่วนหนึ่งของความทรงจำดีๆ ในชีวิตนักเรียน น้องๆ ที่เคยเล่นในวงโยธวาทิต หรือติดตามกิจกรรมของโรงเรียนสุวรรณารามวิทยาคม คงจะเข้าใจหัวใจของเรื่องนี้ดี หากใครมีโอกาสได้เรียนรู้ผ่านกิจกรรมแบบนี้ จะพบว่าความผูกพันและมิตรภาพที่เกิดขึ้นไม่ได้มาเพียงจากการเล่นดนตรีเท่านั้น แต่ยังมีความรู้สึกและความทรงจำดีๆ ที่ต้องการเก็บรักษาไว้ตลอดไป