จากประสบการณ์จริงและการติดตามข่าวสารเกี่ยวกับภาษีในประเทศไทย ผมเห็นได้ชัดว่าภาษีทางตรง เช่น ภาษีเงินได้ และภาษีทางอ้อม เช่น ภาษีมูลค่าเพิ่ม (VAT) ล้วนส่งผลกระทบต่อทุกกลุ่มรายได้ ทั้งคนจนและคนรวยอย่างไม่เท่าเทียม สำหรับคนจน การเก็บภาษีทางอ้อม เช่น VAT มีผลกระทบสูง เพราะส่วนใหญ่รายจ่ายจะเป็นการบริโภคสิ่งจำเป็นที่มีการเก็บภาษีเหล่านี้ เช่น ของกิน ของใช้ประจำวัน ขณะที่คนรวยอาจจะมีเครื่องมือในการเลี่ยงภาษีและวางแผนภาษีได้มากกว่า นอกจากนี้ ยังมีระบบบัตรคนจนที่เป็นมาตรการช่วยเหลือเพื่อบรรเทาภาระค่าใช้จ่าย เช่น การได้รับเงินช่วยเหลือเดือนละ 300 บาท ซึ่งเป็นความพยายามของรัฐในการลดผลกระทบของภาษีทางอ้อมต่อคนจน แต่มาตรการนี้ยังไม่ครอบคลุมหรือช่วยเหลือได้อย่างทั่วถึงเพียงพอ ข้อมูลจากงบประมาณสถาบันในปี 2569 ที่สูงกว่า 41,000 ล้านบาท แสดงถึงขนาดของงบประมาณรัฐที่จัดสรรให้กับหน่วยงานต่าง ๆ ซึ่งบางส่วนอาจจะเกี่ยวข้องกับการบริหารจัดการภาษีและการช่วยเหลือทางสังคม แต่ก็มีเสียงวิพากษ์วิจารณ์ว่าอาจไม่เพียงพอในเชิงประสิทธิภาพหรือความเป็นธรรม โดยรวมแล้ว ปัญหาภาษีทางตรงและทางอ้อมในประเทศไทยเป็นเรื่องซับซ้อนที่สัมพันธ์กับโครงสร้างเศรษฐกิจและสังคม การเพิ่มความโปร่งใสและเสริมสร้างมาตรการช่วยเหลือผู้ด้อยโอกาส รวมถึงการปฏิรูประบบภาษีอย่างมีภาวะการวางแผนที่ดีสามารถช่วยลดความเหลื่อมล้ำและสร้างความเป็นธรรมในสังคมได้มากขึ้น ผมแนะนำให้ทุกคนติดตามข่าวสารและศึกษาระบบภาษีอย่างละเอียด เพื่อเข้าใจผลกระทบและสามารถใช้สิทธิหรือวางแผนการเงินของตนเองได้อย่างเหมาะสม