องค์ชายผู้อื้อฉาว
เฮอร์นา ดอกไม้ประดิษฐ์ ผู้เป็นเหยื่อสังเวยของความเห็นแก่ตัวและเอาแต่ได้ของบิเยิน - กรี๊ดดดดด ชั้นใช้คำได้เจ็บแสบนัก แต่อ่านแล้วรู้สึกแบบนั้นจริงๆ
#องค์ชายผู้อื้อฉาว นี่เพิ่งอ่านเว็บตูนจนถึงตอนล่าสุดและยังไม่ได้อ่านเวอร์ชั่นนิยายเพื่อเทียบ (เพราะยังอ่านบาสเตียนไม่จบ)
แต่หลังจากอ่านแล้ว ความรู้สึกที่ได้มีแต่เฮ้อออออ ชีวิตคนเราเนอะ บทโคตรจะคลิเช่และเดาได้ แต่ก็ชอบความรู้สึกของตัวเองตที่เราได้เห็นองค์ชายผู้เย่อหยิ่งทะนงตนร่วงหล่นเพราะหลงใหลในสาวงามเช่นกัน
ว่ากันตามตรงแล้วคาแรคเตอร์ของพระนางทั้ง 2 ของเรื่องนี้ เป็นคาแรตเตอร์ที่ไม่โดนเส้นเท่าไหร่ + ในแง่ของพ้อยการดำเนินเรื่องและปมที่มีก็ดูจะไม่เข้มข้นถึงใจป้าเท่าไหร่นัก แต่ก็ไม่ได้แย่ แอบติดใจอยู่
บิเยิน - ถ้าแมทเธียสคือผืนป่าที่สงบแต่แฝงไปด้วยอันตราย บิเยินคือพระอาทิตย์ที่แผดเผาทุกอย่าง อย่างร้อนแรง โจ่งแจ้ง ไม่ปิดบังและไม่แคร์อะไรเลยเพราะเป็นศูนย์กลางจักรวาลโดยแท้
*จุดนี้ส่วนตัวมองว่านข.ทำได้ดีในการแยกบิเยินกับแมทเธียสและบาสเตียนออกจากกันอย่างชัดเจน*
ด้วยสถานะ อำนาจและตำแหน่งที่ถือครอง ทำให้บิเยินเป็นคนเย่อหยิ่ง จองหอง อีโก้สูงและไม่คิดก้มหัวให้ใครทั้งนั้น เขาอยู่ในจุดที่ไม่ว่าใครก็ต้องสยบยอมจนทำให้เขาไม่เห็นค่าสิ่งเล็กๆ น้อยๆ ที่ได้มา แล้วด้วยนิสัยชอบเล่นสนุกกับการพนันยิ่งส่งให้นิสัยเสีย เอาแต่ได้โดยมีอีโก้ค้ำคอหนักกว่าเดิม
การได้มาเจอเฮอร์น่าที่เปรีบเสมือนรางวัลที่ *ได้มาโดยง่าย* มันแน่นอนว่าเขาจะไม่เห็นค่าและมองเป็นแค่ส่วนหนึ่งในชีวิตที่เป็นของตัวเอง และเฮอร์น่าในจุดเริ่มต้นก็ตอบสนองสิ่งที่เขาต้องการอย่างใสซื่อ ก็ยิ่งทำให้เฮอร์น่าตัวเล็กในความสัมพันธ์หนักเข้าไปใหญ่
พูดง่ายๆ สถานะแมทเธียสกับเลย์ลา แก๊บความห่างระหว่างชนชั้นและหนี้บุญคุณที่มีต่อกัน เทียบไม่ได้เลยกับหนี้ที่เฮอร์น่ามีต่อบิเยิน
ส่วนตัวมองว่าความสนุกเดียวในเรื่อง คงต้องรอดูจุดที่เฮอร์น่าพยศ ตบอีโก้บิเยินให้สลบ แต่มันยากตรงที่บิเยินไม่ใช่คนโง่ รู้ทุกอย่างว่าอะไรเป็นอะไร แต่ห้ามนิสัยตัวเองไม่ได้
มิติตัวละครของเฮอร์น่ากับบิเยินก็ไม่ได้อะไรมากมาย แน่นอนว่าการละเลยคนรักของบิเยินมันน่าโมโหและเป็นสิ่งที่เห็นได้ทั่วไปในปัจจุบัน แต่มิติของตัวแปรอย่างเฮอร์น่า ส่วนตัวในเว็บตูนยังไม่ทำให้เรารู้สึกถึงความเลวร้ายขนาดนั้น(ถ้าเป็นชีวิตจริงจะเลวร้ายมาก) คิดว่านิยายคงบรรยายความรู้สึกเฮอร์น่าดีกว่านี้แหละ
สัมผัสได้ว่าเฮอร์น่าใจเด็ดนะ แต่เพราะเป็นคนใสซื่อ มองโลกในแง่ดี กว่าจะคิดได้ต้องมีค้อนมาตีหัว ต้องมีเรื่องเลวร้ายให้ได้เรียนรู้เหมือนเรื่องพ่อ เลยจนชีค่อยๆ เฟดออกมาช้าๆ ความรู้สึกเต็ม 100 ลดลงเรื ่อยๆ แต่กับบิเยิน ตอนอ่านไม่ค่อยสัมผัสพัฒนาการส่วนนี้ของเฮอร์น่า เท่าไหร่ เลี้ยงไข้มาเรื่อยๆ แล้วจู่ๆ ก็ตึ้ม! ในทีเดียวอะ ก่อนแท้งน่าจะมีรอยร้าวใหญ่ๆกับบิเยินสักแมทซ์เพื่อนเข้าสู่จุดเทิร์นตัวละคร ไม่รู้ นี่รู้สึกแบบนั่น
เรื่องราวขององค์ชายผู้อื้อฉาวทำให้ผมคิดถึงด้านมืดของความรักที่ไม่สมดุลกันในความสัมพันธ์ คนอย่างบิเยินซึ่งเป็นเหมือนดวงอาทิตย์ที่แผดเผาทุกสิ่งรอบตัว แต่กลับมองเห็นเฮอร์นาเพียงดอกไม้ประดับที่หาได้ง่ายและไร้ค่า การที่เฮอร์นาเป็นคนใสซื่อ ทำให้เธอมักตอบสนองความต้องการของบิเยินอย่างไม่รู้ตัว นี่จึงเป็นจุดที่สร้างความน่าสนใจและเป็นแก่นเรื่องที่ผมติดตามอยู่อย่างมาก จากสิ่งที่อ่านและเห็นในภาพ มีคำพูดที่จับใจว่า "ชาติกำเนิดทำให้มั่นอีโก้สูงและไม่จำเป็นต้องแคร์ใครจนมองสิ่งที่ได้มาง่ายๆ ว่าไร้ค่า" ซึ่งบ่งบอกทั้งตัวตนและจุดอ่อนของบิเยินได้เป็นอย่างดี ผมเห็นว่าเรื่องนี้ไม่ได้แค่เสนอเรื่องราวรักโรแมนติก แต่ยังสะท้อนสังคมและความซับซ้อนของการอยู่ร่วมกันระหว่างชนชั้นและอำนาจ ความน่าสนใจอีกอย่างคือการที่เฮอร์นาเริ่มมีการพัฒนาในเชิงตัวละคร แม้จะยังดูใสซื่อและพยศ แต่ก็มีร่องรอยของความเข้มแข็ง และน่าจะเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญที่จะทำให้เรื่องราวเดินหน้าไปสู่ความเข้มข้นและดราม่ามากขึ้นในอนาคต ผมเองก็รอที่จะเห็นการปะทะกันของอีโก้และหัวใจของสองตัวละครนี้อย่างใจจดใจจ่อ โดยส่วนตัว ผมคิดว่าองค์ชายผู้อื้อฉาวเป็นเรื่องที่เหมาะกับคนที่ชอบเสพเรื่องราวที่มีความลึกซึ้ง บทบาทตัวละครที่ซับซ้อนและอยากติดตามพัฒนาการของความสัมพันธ์ทั้งในด้านมืดและด้านสว่างมากขึ้น ถ้าใครกำลังมองหาเรื่องราวรักที่ไม่หวานเลี่ยนเกินไปและเต็มไปด้วยความซับซ้อนทางอารมณ์ เรื่องนี้น่าจะตอบโจทย์ได้ดีทีเดียว
