Thai politics. Who is Lipo?

by: aekdon

If anyone had ever read the Three Kingdoms, they would have remembered the name "Lipo" - a brave warlord with combat skills over anyone, but a symbol of "unfaithlessness, no truth," a change of side over a dancer, a real dancer, but no one can trust, because they are ready to betray whenever there is a benefit waiting.

Now, looking back at Thai politics, you might wonder, "Who exactly is Lipo?"

The answer may not be a single person, but a "political culture" that keeps creating a "new generation of lipos."

1.Thai version of Lipo: Political warlord

Lipo in the Three Kingdoms stands out for his versatility, but Lipo in Thailand is good at "political battles."

Today is this party. Tomorrow is the other party.

At first, shouting insults at his opponents. Finally, back to join the band eating the same table.

Principles? It's for the campaign sign, not for real.

2. Personality that reflects Thai political image

No honesty: Lipo has never been loyal to anyone for a long time. Thai politics is no different. "Ideology" is just an excuse. "Benefit" is the answer.

Enterprising: Lipo is reckless, but lacks long-term thinking, similar to some politicians who focus on defeating only the front, regardless of whether the country is finally broken.

Charms: Lipo is known for being handsome, charming, making anyone want to pull in. Some Thai politicians, too - rhetoric, good smile, tight handshake, but finally people can only dust.

3. Why does Thai society have a lot of lipos?

Because Thai society opens the way

An electoral system that does not punish "unprincipled people," but instead rewards "well-adapted people."

A political culture that believes "moving sides is normal."

Some people who still accept politics like, "It's okay, it's for the benefit."

4. Who is the network?

Without mentioning names, everyone would guess -

Politicians who change polarity faster than athletes move teams.

A noble who calls one cheer at a time like a captain calls a soldier.

A political warlord who survived, but the nation never survived.

Conclusion

Thai lipo is not just a "person," but a "symbol of unprincipled politics."

How good you are is worthless without your integrity to the people.

Because in the end, Lipo in the Three Kingdoms died of no trust.

And Thai politics will revolve around the same whirlpool if we allow "Lippo Politics" to have a place to stand.

https://news-wanmai.blogspot.com/2025/09/blog-post.html

2025/9/4 Edited to

เวลาเราเห็น “การ์ตูนนักการเมือง” หลายภาพ มักใช้ภาษาภาพที่เข้าใจง่ายมาก ๆ: นักการเมืองชายหน้าตาบึ้งตึงใส่สูทผูกไทสีเหลือง ชี้ขึ้นฟ้าเหมือนกำลังสั่งการ, ด้านหลังเป็นอาคารรัฐสภากับธงชาติไทย, อีกมุมมีภาพปราศรัยกับฝูงชน ขณะที่อีกด้านกลับเป็นกลุ่มนักการเมืองยิ้มแย้มโบกธงเหมือนประกาศชัยชนะ และยังมีภาพรถยนต์ถูกเผา สื่อถึงความขัดแย้งทางการเมือง สำหรับฉัน ภาพแนวนี้มันไม่ได้แค่ “ด่า” หรือ “แซะ” นักการเมืองแบบขำ ๆ แต่เป็นการสรุปพฤติกรรมทางการเมืองทั้งระบบในเฟรมเดียว—โดยเฉพาะพฤติกรรมแบบ “ลิโป้” ที่เก่ง เอาตัวรอดไว แต่ความไว้ใจจากคนดู/ประชาชนหายไปเรื่อย ๆ สิ่งที่การ์ตูนการเมืองมักสะท้อน (และเราควรอ่านให้เป็น) 1) ท่าทาง “ชี้ขึ้นฟ้า” + หน้าตาบึ้ง = ภาพของอำนาจที่สั่งการมากกว่ารับฟัง หลายครั้งคือการสื่อว่าในสภาวะวิกฤต นักการเมืองบางคนเลือกสร้างภาพผู้นำแข็ง ๆ มากกว่าการอธิบายด้วยเหตุผล 2) ฉากปราศรัยกับฝูงชน = ความจริงอีกด้านของการเมืองคือ “การตลาด” คำพูดบนเวทีอาจเข้มข้นมาก แต่พอลงจากเวที อุดมการณ์อาจถูกพับเก็บไว้หลังฉากได้ง่าย ๆ นี่แหละที่ทำให้คนเชื่อมโยงไปถึงลิโป้—เก่งเรื่องศึก แต่ไม่ยึดหลัก 3) กลุ่มนักการเมืองยิ้มแย้มพร้อมธง = สื่อถึงการรวมกลุ่ม/จับมือ/เปลี่ยนข้างแบบฉับไว ภาพนี้มักแทงใจคนดู เพราะหลายครั้งคนที่เคยยืนคนละฝั่ง กลับมานั่งโต๊ะเดียวกันได้เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น 4) รถยนต์ถูกเผา = เตือนว่าความขัดแย้งปลายทางไม่ได้อยู่แค่ในสภา แต่อาจลามไปบนถนนและกระทบชีวิตคนธรรมดา การ์ตูนเลยเหมือนถามกลับว่า “เกมอำนาจ” คุ้มกับความเสียหายของสังคมจริงไหม ถ้าอยากอ่านการ์ตูนนักการเมืองให้ได้ประโยชน์ ฉันใช้เช็กลิสต์ง่าย ๆ เวลาเจอภาพแชร์กันในฟีด: - ใครคือ “ตัวละครหลัก” ในภาพ และผู้วาดตั้งใจให้แทนใคร/แทนกลุ่มไหน - สัญลักษณ์สำคัญมีอะไรบ้าง เช่น รัฐสภา ธงชาติ สีของไท/เสื้อ ธง หรือฝูงชน - อารมณ์ภาพคืออะไร (กดดัน เสียดสี สงสัย โกรธ) เพราะอารมณ์คือ “ข้อความ” ครึ่งหนึ่ง - ภาพชี้ไปที่ปัญหาระยะสั้น (ดราม่ารายวัน) หรือปัญหาเชิงโครงสร้าง (ระบบที่ทำให้ลิโป้เกิดซ้ำ) สุดท้าย ต่อให้เราจะเห็นต่างทางการเมือง การ์ตูนการเมืองที่ดีมักทำหน้าที่เหมือนกระจก: สะท้อนทั้งความทะเยอทะยานของนักการเมือง ความคาดหวังของกองเชียร์ และความเสียหายจากความขัดแย้งทางการเมืองที่คนทั่วไปต้องรับเคราะห์ ถ้าอ่านให้ลึก มันจะไม่หยุดแค่ความสะใจ—แต่พาเรากลับมาตั้งคำถามว่า เรากำลังให้รางวัลกับ “ความปรับตัวเก่งแบบลิโป้” มากเกินไปหรือเปล่า