ความโง่ไม่ใช่บาป แต่การยอมรับตำแหน่งโดยไม่รู้

จากประสบการณ์ส่วนตัวและการติดตามเรื่องราวทางสังคมบ่อยครั้ง ทำให้ผมเห็นความสำคัญของจริยธรรมในการบริหารงาน ไม่ว่าจะเป็นผู้บริหารในระดับใด การยอมรับอำนาจโดยไม่มีความรู้หรือความพร้อมจริง ๆ นั้นก่อให้เกิดผลกระทบที่รุนแรง ทั้งต่อองค์กรและประชาชนในวงกว้าง อำนาจไม่ได้เป็นเพียงสิทธิ์ที่จะตัดสินใจหรือใช้ประโยชน์ได้อย่างเต็มที่ แต่เป็นหน้าที่ที่ต้องรับผิดชอบอย่างสูงต่อผลกระทบที่เกิดขึ้น ตัวอย่างเช่น ผู้บริหารประเทศถ้าไม่รู้จริงหรือไม่พร้อมก็ห้ามรับตำแหน่ง เพราะการตัดสินใจผิดพลาดอาจส่งผลกระทบต่อชีวิตและความเป็นอยู่ของประชาชนจำนวนมาก ที่สำคัญคือ การยอมรับตำแหน่งโดยไม่พร้อมก็เหมือนกับการละเมิดจริยธรรมอย่างหนึ่ง ซึ่งสังคมควรมองเห็นและตักเตือนอย่างจริงจัง นอกจากนี้ การรู้ขอบเขตของตัวเองและกล้าปฏิเสธสิ่งที่เกินความสามารถถือเป็นคุณธรรมสำคัญที่ผู้นำควรมี เพราะการยอมรับอำนาจแล้วพูดว่า “ผมไม่รู้” หรือ “ผมไม่ได้ตั้งใจ” นอกจากจะขาดความรับผิดชอบแล้ว ยังทำให้ความไว้วางใจจากประชาชนลดลงอย่างมาก ซึ่งจะทำให้สังคมขาดความร่วมมือและความเชื่อใจในการบริหารงาน ผมพบว่าในแวดวงการทำงานหรือองค์กรต่าง ๆ หากมีผู้นำที่ยอมรับตำแหน่งโดยไม่รู้จริง ผลลัพธ์มักเป็นเรื่องที่ยุ่งยากและแก้ไขยาก ซึ่งสามารถสะท้อนปัญหาได้ชัดเจนว่าผู้บริหารควรมีการเตรียมพร้อม ความรู้ และความกล้าหาญที่จะปฏิเสธตำแหน่งเมื่อไม่พร้อม ทั้งนี้เพื่อรักษาจริยธรรมและความมั่นคงขององค์กรและสังคมโดยรวม บทเรียนสำคัญจากเรื่องนี้คือ ความรู้และความพร้อมเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับผู้มีอำนาจ และความโง่ไม่ใช่เรื่องต้องตำหนิหากแต่เป็นเรื่องธรรมดาของมนุษย์ สิ่งที่สำคัญคือการตระหนักในขอบเขตของตน และรับผิดชอบต่อตำแหน่งที่ได้รับอย่างเต็มที่