คำเตือน
คำเตือน *** อย่าได้มาเป็นครู
แล้วจะรับรู้ได้ว่า ....
เตือน 1
- ครูก็คืออาชีพ ที่กระทำโดยมนุษย์คนหนึ่ง
มีความเหนื่อย มีความรู้สึก เหมือนคนทั่ว ๆ ไป
ออกจากบ้านตอนตะวันขึ้น
กลับเข้าบ้านอีกที ก็ตะวันตกดิน
แต่ก็รู้สึกภูมิใจ และรู้สึกอิ่มใจทุกครั้ง
เวลาทำอะไรยาก ๆ แล้วทำสำเร็จได้
.เตือน 2
- หนึ่งวันของการเป็นครู ต้องสวมหลายบทบาทมาก
ตั้งแต่เป็นการ์ดยืนหน้ารั้วโรงเรียนต อนเช้า ๆ
เป็นยาม เป็นทนายความ เป็นเพื่อน เป็นหมอ
ยันคนขับรถรับส่งท่านประธานที่ชื่อว่านักเรียน
หนึ่งวันพันกว่าเรื่อง คงเป็นเรื่องจริงเลยแหละ 555
ทีนี้เข้าใจครูเถอะนะ ....
ว่าอาชีพครู ไม่ได้มีแค่สอนในห้องเรียน
ยังมีอีกเยอะเลย ที่ไม่ได้พูดออกมา
เตือน 3
ทุกเรื่องราว เต็มไปด้วยความรู้สึก
ถ้าวันนึงครูต้องย้าย หรือต้องออก
แล้วนักเรียนพูดประโยคหนึ่งมาว่า ..
" ครูอยู่สอนพวกหนูให้จบก่อนได้ไหม ? "
วันนั้นจะรู้ได้ทันทีเลยว่า เวลาที่ผ่านมา
ไม่เคยสูญเปล่าอะไรเลย ...
ถ้าครูสามารถเข้าไปนั่งในใจของนักเรียนแล้ว
ก็จะเป็นเรื่องราว กับคำถามที่ต้องคิดมาก
และส่งผลต่อความรู้สึกโดยตรง
ส่วนคำถามที่ว่า ....
" ครูอยู่สอนพวกหนูให้จบก่อนได้ไหม ? "
ก็คงเป็นคำถามที่ครูไม่มีคำตอบให้จริง ๆ
เตือ น 4
- มีเพื่อนรู้ใจชื่อว่า "นักเรียน"
นักเรียนล้วนเป็นเชื้อไฟ กำลังใจให้ครูได้ดีเลย
ครูที่ดี ... จะสะท้อนนักเรียนที่ดีเช่นกัน
พอถึงวันสุดท้ายของการสอนของครู
หรือวันสุดท้ายของการเรียนของนักเรียน
การอำลา การปัจฉิม ก็อดใจหายไม่ได้จริง ๆ
เรื่องราวต่าง ๆ โคตรมีอิทธิพลต่อความรู้สึกเลย
ครูกับนักเรียน เป็นของคู่กันเสมอ
ไม่ว่าจะเรียนจบไปแล้วเป็นเป็นปี ๆ
นักเรียนก็ยังเป็นเด็กแสบ ๆ เหล่านั้น
(ในความทรงจำของครูเสมอ
เตือน 5
- การเป็นครู ไม่ได้ถือว่าเป็นอาชีพที่เก่งที่สุด
ครู ... เป็นวิชาชีพที่ต้องพัฒนาไม่มีที่สิ้นสุด
ครู ... เป็นวิชาชีพที่ต้องเต็มที่ในทุก ๆ บทบาท
ครู ... เป็นวิชาชีพที่ต้องพัฒนาตัวเองในทุกด้าน
เพื่อให้ความเป็นครูของตัวเอง ...
ไม่หยุดนิ่งอยู่กับที่ และรับสิ่งใหม่ ๆ อยู่เ สมอ
เตือนที่6
"ครู" เป็นแล้ว ต้องเป็นตลอดไป
ไม่ได้หมายถึงการเป็นอาชีพครูนะ
แต่หมายถึงจิตวิญญาณของครู
ต่อให้ตอนนี้ไม่ได้เป็นครูแล้ว
ต่อให้จะแต่งชุดบ้าน ๆ ธรรมดา
ถ้าเป็นครูที่ดี เข้าถึงใจนักเรียนเพียงครั้งเดียว
นักเรียนก็จะเรียกเราว่าครู "ตลอดไป"
นี่แหละประโยคที่ว่า ...
ถ้าได้เป็นครูแล้ว ต้องเป็นตลอดชีวิต
เสียงที่ได้ยินว่า "ครูครับ / ครูคะ"
เป็นเสียงที่ตระหนักถึงตัวตนเราจริง ๆ
การเป็นครูไม่ได้หมายความเพียงแค่การสอนหนังสือ แต่ยังต้องรับบทบาทต่าง ๆ มากมายในแต่ละวัน ทั้งเป็นผู้ให้คำปรึกษา ดูแลสุขภาพจิตนักเรียน เป็นผู้ปกป้องและเป็นแรงสนับสนุนที่สำคัญต่อการเติบโตของเยาวชน ในแต่ละวันที่ครูออกจากบ้านตั้งแต่เช้าพระอาทิตย์ขึ้นจนดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้า นั่นคือการตั้งใจทำงานหนักเพื่อให้นักเรียนได้รับการเรียนรู้และเติบโตอย่างมีคุณภาพ สิ่งที่หลายคนอาจมองข้ามคือความรู้สึกและแรงกดดันที่ครูต้องเผชิญ ไม่ว่าจะเป็นความเครียดจากภาระหน้าที่ที่มีหลายบทบาทเหมือนเป็นเพื่อนที่ดี หมอเล็กๆ ยามรักษาความปลอดภัย หรือแม้แต่ทนายความเพื่อปกป้องสิทธิ์ของนักเรียน นอกจากนี้ ครูยังเป็นกำลังใจและเชื้อไฟสำคัญที่ช่วยกระตุ้นให้นักเรียนตั้งใจเรียนและพัฒนาตนเองอย่างต่อเนื่อง เมื่อมาถึงวันสุดท้ายของการเป็นครู หรือเวลาที่ครูต้องจากไป ความผูกพันระหว่างครูและนักเรียนก็ยังคงดำรงอยู่ในหัวใจ ไม่มีวันเลือนหายไป ถึงแม้เวลาจะผ่านไปนานแล้วก็ตาม นักเรียนเหล่านั้นยังคงเป็นความทรงจำอันมีค่าของครูเสมอ ซึ่งถือเป็นสัญลักษณ์ของความสำเร็จและความหมายลึกซึ้งของการทำงานในวิชาชีพครู อย่างไรก็ดี วิชาชีพครูเป็นการเรียนรู้และพัฒนาตลอดชีวิต ความรู้ใหม่ ๆ เทคนิคการสอน และทักษะด้านต่าง ๆ จำเป็นต้องมีการปรับปรุงเสมอ เพื่อให้สามารถตอบสนองความต้องการและความเปลี่ยนแปลงของนักเรียนและสังคมได้อย่างมีประสิทธิภาพ สุดท้ายจึงเห็นได้ชัดว่า "จิตวิญญาณของครู" นั้นติดตัวไปตลอดชีวิต ไม่ว่าครูจะเปลี่ยนอาชีพหรือสถานะใด นักเรียนที่ได้รับการดูแล สอนสั่ง และใส่ใจจากครูที่ดี จะยังคงเรียกและนึกถึงครูคนนั้นเสมอว่า "ครู" เพราะนั่นคือหัวใจที่แท้จริงของความเป็นครู ที่มากกว่าการสอนแค่เนื้อหา แต่รวมถึงการสร้างแรงบันดาลใจ ความเอาใจใส่ และความรักที่ครูมีต่อนักเรียนอย่างลึกซึ้ง
เคารพครุทุกท่านนะครับ❤️❤️❤️