Parents
♪ Trees can be tall because of roots, not because of how beautiful the tops are, people's lives are the same, they are good, they are rich, how they look, if they forget their roots, one day it is easier to fall than you think. Parents are deep-seated roots, they are not in the light, they are not on the stage for anyone to clap, but they take the wind, they take the rain, they always take the shocks for us.
Some people start to live better, start to look at the roots as a burden, as an old thing, as an unnecessary thing, and then slowly step back, as if it didn't matter, even though every solid step of today is due to the day they're tired.
Remember, those who cut their roots may still stand for a while, but will never stand for long, because stability is not measured at the height, but at the base. If the base vibrates, no matter how straight they stand, they are ready to fall.
As far as you go, but don't leave your roots, because the really windy days, the people who were down there, are the reasons why we haven't fallen.
จากประสบการณ์ส่วนตัว ผมเรียนรู้ว่าพ่อแม่เปรียบเสมือนรากต้นไม้ที่ซ่อนอยู่ใต้ดิน ไม่ได้เห็นเด่นชัด แต่เป็นส่วนสำคัญที่ทำให้ต้นไม้อยู่รอดท่ามกลางพายุ เมื่อเราเริ่มประสบความสำเร็จในชีวิต บางครั้งอาจลืมคุณค่าของรากฐานนี้ อย่างเช่น พ่อแม่ที่เหน็ดเหนื่อยทำงานหนักรับมือกับปัญหาต่าง ๆ เพื่อให้เรามีชีวิตที่ดีกว่า ถึงแม้บางครั้งรากนั้นอาจไม่ได้ปรากฏในสายตาหรือได้รับคำชมเชยมากนัก แต่ก็ยังคงคอยรับแรงกระแทกแทนเราเสมอ การมองรากฐานเป็นภาระหรือสิ่งล้าสมัย จึงเป็นความคิดที่ผิด เพราะเมื่อใดที่เราทิ้งรากไป เราอาจยังยืนได้แต่ไม่นาน เพราะความมั่นคงแท้จริงนั้นวัดกันที่ฐานที่แข็งแรง ผมเองเคยรู้สึกว่าอยากก้าวไปข้างหน้าโดยไม่ต้องพึ่งพาความช่วยเหลือ แต่เมื่อเผชิญกับสถานการณ์ที่ยากลำบาก กลับพบว่าแรงสนับสนุนจากรากฐานในรูปแบบพ่อแม่เป็นสิ่งที่ทำให้ไม่ล้มลงง่าย ๆ ฉะนั้น ไม่ว่าจะประสบความสำเร็จมากแค่ไหน อย่าลืมที่จะกลับมามองรากฐานและให้ความสำคัญกับพ่อแม่ เพราะพวกเขาคือเหตุผลที่ทำให้เรายืนหยัดอยู่ได้ท่ามกลางพายุแห่งชีวิตอย่างแท้จริง
