โตแล้ว
พอโตขึ้น
เราจะไม่อยู่ในที่ที่เราต้องพยายามเกินไป
เราไม่จำเป็นต้องฝืนตัวเอง
ให้พอดีกับทุกที่
หรือพยายามเป็นแบบที่คนอื่นต้องการ
บางที่
ต่อให้เราพยายามแค่ไหน
มันก็ยังไม่ใช่ที่ของเราอยู่ดี
การต้องพยายามตลอดเวลา
มันไม่ได้ทำให้เราเก่งขึ้นเสมอไป
แต่มันทำให้เราเหนื่อยมากขึ้น
พอโตขึ้นเราจะเริ่มรู้ว่า
ที่ที่เหมาะกับเรา
มันควรเป็นที่ที่เราได้เป็นตัวเอง
ไม่ต้องฝืน
ไม่ต้องกดตัวเอง
และไม่ต้องพยายามจนเกินไป
เราไม่จำเป็นต้องอยู่ในที่ที่ทำให้เรารู้สึกไม่พอ
หรือรู้สึกว่าต้องดีขึ้นตลอดเวลา
เพื่อให้ตัวเองมีค่า
บางครั้งการถอยออกมา
ไม่ใช่การยอมแพ้
แต่มันคือการเลือกเส้นทางที่เหมาะกับตัวเองมากกว่า
เพราะชีวิตมันสั้นเกินไป
ที่จะใช้ไปกับการพยายามในที่ที่ไม่ใช่เราเป็น
เมื่อเรามีประสบการณ์ชีวิตมากขึ้น เราจะเริ่มเข้าใจว่าการพยายามที่จะเหมาะสมกับทุกสิ่งทุกอย่างนั้นไม่ใช่หนทางที่ดีเสมอไป หลายครั้งที่เราเสียเวลาและพลังงานไปกับการพยายามปรับตัวจนลืมความเป็นตัวเอง ทำให้เรารู้สึกเหนื่อยและขาดความสุขในชีวิตจริงๆ จากประสบการณ์ส่วนตัว การได้ถอยออกมาจากสถานการณ์หรือที่ ที่ไม่เหมาะสม ช่วยให้เราได้ค้นพบตัวเองและจุดมุ่งหมายที่แท้จริงมากขึ้น เพราะการพยายามจนเกินไปไม่ได้นำมาซึ่งความเก่งขึ้นเสมอไป แต่กลับทำให้เราอ่อนล้า ดังนั้น การเลือกที่จะอยู่ในที่ๆ สบายใจและได้เป็นตัวของตัวเอง คือการดูแลสุขภาพจิตใจและตัวตนที่ดีที่สุด นอกจากนี้ การปล่อยให้อะไรที่ไม่ใช่ของเราผ่านไป ไม่ต้องเก็บมาอยู่ในชีวิต เป็นวิธีหนึ่งที่ช่วยให้เราโฟกัสกับสิ่งที่สำคัญจริง ๆ และรู้คุณค่าของตัวเองโดยไม่ต้องแข่งกับใคร เรียกได้ว่าพอโตขึ้นแล้ว เราจะรู้จักการตั้งขอบเขต เลือกสิ่งที่เหมาะสม และไม่ฝืนใจตนเองโดยเปล่าประโยชน์ ซึ่งสุดท้ายก็เพื่อชีวิตที่มีความสุขและเต็มไปด้วยความหมายมากขึ้น

ถูกต้องนะครับ#คับที่อยู่ใด้ คับใจอยู่ยาก🥰