ผู้ใหญ่
“จงเป็นผู้ใหญ่”
ที่ไม่สร้างบาดแผลให้ใครอีก
1. หยุดพูดสิ่งที่ทำให้คนอื่นรู้สึกเล็ก
คำพูดที่ออกไปไม่มีทางเรียกคืนได้
และรอยแผลจากคำพูดมักอยู่นานกว่าที่คิด
2. ไม่แก้แค้นเพื่อพิสูจน์ตัวเอง
คนที่มั่นคงในตัวเองรู้ดีว่าการเงียบบางครั้ง
ก็เป็นคำตอบที่ดีที่สุดแล้ว
3. ยอมรับว่าตัวเองเคยทำร้ายคนอื่นบ้าง
ไม่มีใครในโลกนี้ที่ไม่เคยเป็นตัวร้า ยในเรื่องราว
ของใครสักคน
4. เลิกใช้ความเงียบเป็นอาวุธ
การแกล้งทำเป็นหายไปเพื่อลงโทษใครบางคน
คือความโหดร้ายแบบที่ไม่ต้องออกแรง
5. ไม่เอาความเจ็บปวดตัวเองไปทิ้งใส่คนอื่น
เราเป็นคนรับเจ็บมาก็จริง แต่นั่นไม่ได้ให้สิทธิ์
ส่งต่อความเจ็บนั้นออกไป
6. รู้จักพูดขอโทษโดยไม่มีเงื่อนไข
คำว่า “ขอโทษแต่” ไม่ใช่การขอโทษ
มันคือการแก้ตัวที่ห่อด้วยกระดาษขอโทษ
7. ไม่แทรกแซงชีวิตคนอื่นในนามความห่วงใย
ความรักที่ควบคุมไม่ได้คือความรัก แต่ความรัก
ที่บังคับได้คือการครอบงำ
8. หยุดพูดถึงคนอื่นลับหลังเพื่อให้ตัวเองดูดี
ทุกครั้งที่ดึงคนอื่นลงเพื่อให้ตัวเองสูงขึ้น
นั่นคือสัญญาณว่าเรายังเติบโตไม่พอ
9. เลิกจำเรื่องเก่าไว้ทำร้ายคนใ นวันนี้
ถ้าให้อภัยแล้วยังหยิบเรื่องเดิมมาพูดทุกทีที่โกรธ
นั่นไม่ใช่การให้อภัย
10. ไม่เปรียบเทียบคนอื่นเพื่อกดดันคนข้างหน้า
ประโยคว่า “คนอื่นเขายังทำได้เลย”
ทำลายความมั่นใจคนได้โดยไม่รู้ตัว
11. รู้จักปล่อยคนที่ไม่ต้องการอยู่
การยึดใครไว้ทั้งที่เขาอยากไป ไม่ใช่ความรัก
มันคือความกลัวที่แต่งตัวมา
12. หยุดใช้น้ำตาเป็นเครื่องมือต่อรอง
ร้องไห้จากความเจ็บจริงคือเรื่องปกติ
แต่ร้องเพื่อให้คนอื่นรู้สึกผิดคือคนละเรื่องกัน
13. ไม่ตีตราคนจากความผิดพลาดครั้งเดียว
คนเราเปลี่ยนได้ และการไม่ยอมให้โอกาส
ใครเลยก็เป็นการทำร้ายแบบหนึ่ง
14. เลิกคาดหวังแล้วโกรธเพราะไม่บอก
ถ้าต้องการอะไรให้พูดออกมา เพราะคนอื่น
ไม่ได้อ่านใจเราได้ทุกคน
15. รับฟังโดยไม่รอแค่จังหวะพูดแทรก
บางทีสิ่งที่คนต้องการที่สุดคือมีคนนั่งฟัง
ไม่ใช่มีคนคอยบอกว่าต้องทำอะไร
16. ไม่เอาคนอื่นมาเป็นตัวประกันความรู้สึก
“ถ้าเธอรักฉัน เธอต้องทำสิ่งนี้”
คือประโยคที่ทำลายความไว้ใจได้ทีละนิดทุกครั้ง
17. รู้ว่าเวลาไหนควรออกจากชีวิตคนอื่น
บางทีสิ่งที่ดีที่สุดที่ทำให้ใครได้คือการถอยออกมาแล้ว
ไม่หันกลับไปทำร้ายอีก
18. เลือกเป็นความทรงจำดีในชีวิตใครสักคน
ในท้ายที่สุดเราอยากให้คนจำเราว่าอะไร
คำตอบนั้นแหละที่บอกว่าตอนนี้เราเป็นใคร
การเป็นผู้ใหญ่ที่ไม่สร้างบาดแผลให้กับผู้อื่นไม่ใช่เรื่องง่าย แต่อย่างน้อยการตระหนักรู้และพยายามสร้างสรรค์ความสัมพันธ์ด้วยท่าทีที่ดีจะช่วยลดความเจ็บปวดและความเข้าใจผิดในชีวิตประจำวันได้มากเลยทีเดียว จากประสบการณ์ส่วนตัว การหยุดพูดคำที่ทำร้ายจิตใจผู้อื่นเป็นจุดเริ่มต้นที่ดีมาก เพราะคำพูดไม่เพียงแต่สะท้อนความคิดของเรา แต่ยังส่งผลกระทบต่อความรู้สึกคนรอบข้างอย่างลึกซึ้ง หลายครั้งที่เราพูดโดยไม่ทันคิด ซึ่งอาจทำให้คนอื่นรู้สึกแย่และเจ็บปวดได้โดยไม่ตั้งใจ การไม่แก้แค้นและรักษาความสงบในใจถือเป็นเรื่องที่สำคัญสำหรับการเป็นผู้ใหญ่ เพราะความเงียบบางครั้งนั้นบ่งบอกว่าคุณมั่นคงและมีสติ ไม่ปล่อยให้อารมณ์ชั่ววูบควบคุมตัวเอง อีกทั้งการยอมรับว่าทุกคนเคยทำร้ายใครสักครั้ง แทนที่จะหันไปตำหนิผู้อื่นมากเกินไป จะช่วยให้เรามีความเห็นใจและสามารถให้อภัยง่ายขึ้น ส่วนเรื่องการสื่อสารก็เป็นส่วนสำคัญในการรักษาความสัมพันธ์ เช่น การพูดคำขอโทษโดยไม่มีเงื่อนไข จะทำให้ความสัมพันธ์ดีขึ้นได้เร็วกว่า และหลีกเลี่ยงการใช้ความเงียบเป็นอาวุธที่ทำร้ายอีกฝ่าย อีกเรื่องที่ผมได้นำมาใช้คือการไม่เก็บเรื่องเก่า ๆ มาทำร้ายกันในปัจจุบัน การให้อภัยอย่างแท้จริงหมายถึงการปล่อยวาง ไม่ยกเอาความผิดพลาดในอดีตมาพูดซ้ำ ๆ เมื่อเกิดเรื่องขัดแย้งเพื่อไม่ให้บาดแผลในใจลุกลามใหญ่โต สุดท้าย การรู้จักปล่อยคนที่ไม่ต้องการอยู่ในชีวิตออกไปเป็นการแสดงออกถึงความรักและความจริงใจ เพราะการยึดติดจนฝืนใจเพียงเพราะกลัวจะสูญเสีย จะทำให้ทั้งสองฝ่ายรู้สึกทรมานและไม่เป็นสุข การเป็นผู้ใหญ่ที่รู้จักพัฒนาตัวเองและให้เกียรติผู้อื่นนั้นเป็นเรื่องที่ต้องฝึกฝนอยู่เสมอ แต่ถ้าเราพยายามในทุกวัน แสดงความเห็นอกเห็นใจ และไม่ใช้คำพูดหรือการกระทำทำร้ายกันอีก เราก็จะสามารถอยู่ร่วมกันอย่างสงบสุขและสร้างสรรค์ชีวิตที่ดีขึ้นได้จริงๆ