ในฐานะแม่มือใหม่ หลายครั้งที่เรารู้สึกกังวลใจเมื่อลูกแสดงพฤติกรรมดื้อหรือร้องไห้งอแง นั่นไม่ได้แปลว่าลูกเป็นเด็กเลว แต่จริงๆ แล้วพวกเขากำลังสะท้อนอารมณ์รอบตัวที่ได้รับมา โดยเฉพาะอารมณ์ของแม่ หากแม่มีความรู้สึกหงุดหงิดหรือไม่สามารถควบคุมอารมณ์ได้ดี ลูกก็จะงอแงและควบคุมตัวเองได้ยากขึ้นตามไปด้วย จากประสบการณ์ส่วนตัว พบว่าเมื่อลองฝึกนิ่งและสงบใจให้มากขึ้นก่อนตอบสนองพฤติกรรมของลูก ลูกก็เริ่มเรียนรู้การนิ่งตามไปด้วยเหมือนเป็นการเลียนแบบอารมณ์แม่ การนิ่งและใจเย็นทำให้บรรยากาศรอบตัวลูกเป็นแบบที่เขารู้สึกปลอดภัยและมีความมั่นคงทางอารมณ์ ซึ่งส่งผลดีต่อพัฒนาการของเด็กอย่างยิ่ง สิ่งสำคัญที่อยากแนะนำคือการให้เวลากับตัวเองได้พักและดูแลอารมณ์ตนเองก่อนสอนลูกให้เข้าใจความรู้สึกของเขา เพราะเด็กจะรับรู้และเรียนรู้จากสิ่งที่เห็นเป็นแบบอย่างอย่างแท้จริง นอกจากนี้ การใช้คำพูดและการกระทำเชิงบวกช่วยสร้างสายสัมพันธ์ที่ดี ทำให้ลูกเปิดใจและพร้อมเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมไปในทางที่ดีขึ้นอย่างมีความสุข การเลี้ยงลูกเชิงบวกไม่ได้หมายความว่าเราจะปล่อยปละละเลย แต่เป็นการเข้าใจและนำความรู้สึกของเด็กมาปรับใช้เป็นแนวทางในการเลี้ยงดูที่เหมาะสม เริ่มจากการนิ่งสงบของแม่ แล้วลูกก็จะเรียนรู้ที่จะนิ่งและควบคุมตัวเองตามมาอย่างเป็นธรรมชาติ การพัฒนานี้ต้องใช้เวลาและความอดทน แต่ผลลัพธ์ที่ได้นั้นคุ้มค่ามากสำหรับทั้งแม่และลูกในระยะยาว