พี่ธีร์ติดแม่ แม่ติดพี่ธีร์

จากประสบการณ์ส่วนตัวที่เจอกับลูกวัยประถม ผมเองเห็นว่าการที่เด็กติดแม่มากนั้นบางครั้งก็ทำให้พัฒนาทักษะชีวิตได้ช้ากว่าที่ควร โดยเฉพาะเมื่อต้องเข้าสังคมหรือทำกิจกรรมร่วมกับเพื่อนๆ ในโรงเรียน ผมพบว่าการปล่อยให้ลูกอยู่ใกล้แม่มากเกินไปในทุกช่วงเวลานั้น อาจเพิ่มความรู้สึกปลอดภัยในระยะสั้นแต่ลดโอกาสเรียนรู้การจัดการปัญหาด้วยตนเองในระยะยาว อย่างไรก็ตาม การอยู่ในความอบอุ่นและความรักของแม่ก็เป็นปัจจัยสำคัญที่ช่วยให้เด็กมีพื้นฐานอารมณ์ที่มั่นคงและรู้สึกได้รับการสนับสนุน ผมจึงเน้นว่า "การสร้างความสมดุล" คือหัวใจสำคัญ โดยเฉพาะการค่อยๆ ฝึกให้ลูกได้ลองทำกิจกรรมกลุ่ม เล่มกีฬา หรือไปทำกิจกรรมกับเพื่อนให้บ่อยขึ้น ช่วงเวลาที่ลูกแยกตัวออกมาเล็กน้อยจะเป็นโอกาสให้เขาพัฒนาทักษะสังคม เรียนรู้การตัดสินใจ และรู้จักรับผิดชอบตัวเองมากขึ้น สิ่งหนึ่งที่พบว่าสำคัญมากคือการสื่อสาร ให้เด็กรู้ว่าทั้งแม่และลูกต่างก็รักและไว้วางใจกัน แม้จะทำกิจกรรมแยกกันนิดหน่อย เพื่อให้เขาไม่รู้สึกโดดเดี่ยวหรือถูกทอดทิ้ง เมื่อเด็กได้รับความรักพร้อมกับโอกาสในการฝึกพึ่งตนเอง เขาจะเติบโตทั้งทางด้านจิตใจและสังคมได้อย่างสมบูรณ์ ด้วยเหตุนี้ ช่วงเวลาที่เหมาะสมในการให้ลูก "ติดแม่" มากบ้าง และกำหนดขอบเขตเพื่อให้ลูกรู้จักเป็นตัวของตัวเองก็เป็นทักษะที่แม่พ่อควรใส่ใจและปรับให้เหมาะสมตามพัฒนาการของลูก เพื่อให้เขาเติบโตเป็นเด็กที่มีสุขภาพจิตแข็งแรงและมีความมั่นใจในการเผชิญโลกภายนอก