論争する父、論争する母、罪?⁉️|現在にダルマを適用する
口論する父親、口論する母親、口論する恩人、口論する大人、罪?⁉️
✨答えは。。。 「意図に基づいて」✨
🔥罪-もし議論が高いマナ、高い自己エゴに満ちており、ブッダの教えに基づく正しい原則に基づいていない場合、それは克服したい議論であるか、他人の理由に関係なく個人的な理由での議論です。
✅罪なし-もし議論が善意に満ち、慈悲深く、慈悲深く、根拠のないものであり、仏陀の教えに基づく正しい理性の原則に基づいている場合、何年が経過したか、またはこれが何回起こったかなど、単純に逆にしてみてください。今日私たちが表現することは、すべての文脈でまだ正しいです。
🛑P. S.良い意図を持った表現にはコミュニケ ーションの芸術が必要です。私たちは正しいと思うことをすべて行うことはできませんが、それは常に他の人々の心に影響を与えます。
私たちが本当に悪意がない場合は、他人への心理的影響に関しても、適切にコミュニケーションを取ることを選択してください。
------------------
👉🏻Hiryottappaは罪の恥と罪への恐怖であり、世界を救う重要なダルマであり、平和に生きる原則です。それは良いことですが、罪は‼️意図に応じて正しいか間違っているかではありませんが、現代社会では共感を持たなければならないことを忘れないでください。
🫶🏻、私たちがコミュニケーションをとる人々が知らなければ、私たちの善意は役に立ちません。
------------------
👉🏻さまざまな状況での表現について質問があれば、質問することができます。
เวลาเสิร์ชคำว่า “เถียงพ่อแม่บาปไหม” เราว่าหลายคนไม่ได้อยากชนะหรอก แต่อยากรู้ว่าตัวเองผิดหนักแค่ไหน และควรทำยังไงต่อให้ความสัมพันธ์ไม่พัง เราเลยลองสรุปเป็นแนวทางที่เอาไปใช้ได้จริง (อ้างอิงจากหลักธรรมพระพุทธศาสนาแบบที่อ่านแล้วเข้าใจง่าย) 1) แยกให้ชัด: “เถียง” กับ “พูดเหตุผล” คนละเรื่อง หลายครั้งที่บ้านเราใช้คำว่าเถียงกับทุกการโต้แย้ง ทำให้เรารู้สึกว่าห้ามพูดเลย แต่จริงๆ การอธิบายเหตุผล/ขอความยุติธรรม/ชี้แจงความจริง ถ้าทำด้วยใจที่ไม่ยกตนข่มท่าน ก็ไม่จำเป็นต้องเป็นบาปเสมอไป ประเด็นอยู่ที่ “เจตนา” และ “วาจา” ที่เราใช้ 2) เช็กเจตนาตัวเองแบบเร็วๆ ก่อนพูด ลองถามใจตัวเอง 3 ข้อนี้: - เราพูดเพื่อให้เรื่องดีขึ้น หรือเพื่อเอาชนะ? - ถ้าคำพูดนี้ย้อนกลับมาหาเรา เรารับได้ไหม? - เรายังเคารพท่านเป็นพ่อแม่/ผู้มีพระคุณอยู่หรือเปล่า? ถ้าคำตอบวนไปทางอยากชนะ อยากประชด หรืออยากตอกกลับ อันนี้มักพาไปทางอกุศล (ทิฐิมานะ/อัตตา) และทำให้บรรยากาศแย่ลง 3) เลือก “จังหวะ” ให้เป็นศิลปะของคนเจตนาดี เจตนาดีแต่พูดผิดเวลา ผลก็พังได้เหมือนกัน เราเคยพลาดตอนที่ท่านกำลังเหนื่อยหรือโมโห แล้วเราพยายามอธิบายยาวๆ สุดท้ายกลายเป็นทะเลาะ แนะนำให้รอให้ทุกคนเย็นลงก่อน หรือเริ่มด้วยประโยคสั้นๆ เช่น “หนูขอคุยตอนที่พ่อ/แม่สบายใจได้ไหม” ช่วยลดแรงปะทะมาก 4) ใช้ภาษาแบบ empathy (เห็นใจ) ก่อนเหตุผล ทริคที่ได้ผลกับบ้านเรา: - เริ่มด้วยยอมรับความรู้สึกท่าน: “หนูเข้าใจว่าพ่อเป็นห่วง…” - บอกความรู้สึกตัวเองแบบไม่กล่าวหา: “หนูรู้สึกกดดัน/เสียใจเวลาถูกพูดแบบนั้น” - ค่อยเสนอเหตุผล/ทางออก: “เราลองทำแบบนี้ได้ไหม…” คนส่วนใหญ่รับฟังได้ดีขึ้นเมื่อรู้ว่าเราไม่ได้มาดื้อหรือท้าทาย 5) ถ้าเผลอเถียงแรงไปแล้ว ทำยังไงให้จบสวย เราชอบใช้ 3 ขั้นตอนนี้: - หยุดก่อน: ถอยออกมาสักพัก ไม่พูดต่อในอารมณ์ - ขอโทษใน “น้ำเสียง/คำพูด” แม้ยังเห็นต่างใน “เนื้อหา”: เช่น “เมื่อกี้หนูพูดแรงไป ขอโทษนะ แต่เรื่องนี้หนูอยากอธิบายเพิ่ม” - ทำบุญ/แผ่เมตตาให้ท่านและตัวเอง เพื่อกลับมาที่ใจอ่อนโยน และฝึกหิริโอตตัปปะ (ละอายและเกรงกลัวต่อบาป) สุดท้าย เราว่าคำถามนี้ไม่ได้มีคำตอบเดียวแบบขาว-ดำ แต่ถ้าเราตั้งใจให้ดีขึ้น เคารพท่าน และสื่อสารอย่างมีเมตตา โอกาส “ไม่บาป” และยังรักษาใจคนที่เรารักก็มีสูงมาก