รักมากพอเสมอไป.

หลายครั้งที่ความรักไม่ได้หมายความว่าต้องยึดติดอยู่กับคนที่เรารักอย่างแนบแน่นเสมอไป การถอยออกมาเมื่อรู้ว่าการอยู่ด้วยกันอาจก่อให้เกิดความทุกข์ใจกับอีกฝ่ายก็เป็นอีกบทบาทหนึ่งของความรักที่สวยงาม ไม่ใช่ความล้มเหลวแต่เป็นการให้เกียรติและเข้าใจในความสุขของอีกคน จากประสบการณ์ส่วนตัว การเรียนรู้ที่จะปล่อยวางและถอยออกมาไม่ได้แปลว่าเราไม่รัก แต่เราใส่ใจและรักมากพอจนอยากเห็นเขามีความสุขโดยไม่มีข้อจำกัดหรือความรู้สึกว่าการมีเราเป็นภาระ ความจริงใจและความอดทนต่อความรู้สึกของอีกคนเป็นสิ่งสำคัญที่จะช่วยให้ทั้งสองฝ่ายเดินหน้าต่อไปในแบบที่ดีที่สุดสำหรับทุกคน การรักแบบนี้ต้องใช้ความเข้มแข็งและความเข้าใจที่ลึกซึ้ง เพราะบางครั้งการยอมเจ็บปวดด้วยตนเองเล็กน้อยก็ช่วยให้คนที่เรารักได้ยิ้มได้อย่างเต็มที่และมีความสุขจริง ๆ ไม่ว่าจะเป็นในรูปแบบของความสัมพันธ์แบบไหนก็ตาม นี่คือความรักที่รักมากพอเสมอไปจริง ๆ และเป็นความรักที่มีคุณค่าเหนือสิ่งอื่นใดในชีวิตคนเรา