ป้ายยาวรรณกรรมไทยร่วมสมัย🦖

พออ่านวรรณกรรมไทยร่วมสมัยที่อารมณ์จัดๆ แบบ “น้ำตา อาวรณ์ ละคร ปีศาจ” เรามักมี “หน้าที่อยากกลับไปอ่านซ้ำ” อยู่หลายหน้า (โดยเฉพาะหน้าที่ไฮไลต์ประโยคเจ็บๆ แนวใจสลายได้หลายครั้งโดยไม่ตาย, พยายามลืมคนใจร้ายแต่ก็ยังคิดถึง, หรือบทที่ให้คำตอบว่า “ไม่” แบบแทงใจ) เลยอยากมาแชร์เรื่อง “ที่คั่นหนังสือ” ที่ช่วยให้การอ่านลื่นขึ้นและไม่ทำร้ายเล่มโปรดค่ะ 1) เลือกที่คั่นแบบไหนให้เหมาะกับการอ่านจริง - ที่คั่นกระดาษการ์ด/อาร์ตการ์ด: ฟีลดี ถ่ายรูปกับหนังสือสวย แต่ควรเลือกแบบขอบมนและกระดาษไม่คมเกินไป จะได้ไม่บาดหน้ากระดาษ - ที่คั่นแม่เหล็ก: เหมาะมากถ้าชอบพกหนังสือใส่กระเป๋า เพราะไม่หลุดง่าย แต่อย่าเลือกแม่เหล็กหนาเกินไป เดี๋ยวทำให้สัน/หน้าหนังสือปูด - ที่คั่นแบบคลิปโลหะ: ใช้สะดวก แต่ส่วนตัวจะเลี่ยงกับเล่มที่กระดาษบาง เพราะเสี่ยงทิ้งรอยกดหรือรอยพับ - ที่คั่นผ้า/ริบบิ้น: นุ่ม ไม่ทิ้งรอย เหมาะกับเล่มที่เราอยากถนอมมากๆ (อ่านดราม่าแล้วคั่นบ่อยๆ คือเวิร์ก) 2) ทริคคั่น “หลายหน้า” สำหรับคนไฮไลต์เยอะ ถ้าเล่มมีหลายบทที่อยากกลับไปอ่านซ้ำ แนะนำพกที่คั่น 2-3 ชิ้นแล้วแบ่งหน้าตามอารมณ์ เช่น - สีดำ/แดง = หน้าที่เจ็บหนักๆ (ฟีลดอกกุหลาบสีดำ/เติบโตเป็นดอกไม้มีหนาม) - สีชมพู/ม่วง = หน้าความรักที่ต้องการแต่ได้คำตอบว่าไม่ - สีเขียว = หน้าประโยคคมๆ ที่อ่านแล้วเหมือนโดนปลอบ ทำแบบนี้เวลาเปิดหา จะไม่ต้องไล่พลิกจนเสียจังหวะการอ่าน 3) ทำที่คั่นหนังสือเองแบบง่าย (ไม่ต้องอุปกรณ์เยอะ) อุปกรณ์: กระดาษการ์ด/กระดาษสีน้ำหนาๆ, กรรไกร, กาว/เทปใส, เชือกหรือริบบิ้น, (ถ้ามี) พลาสติกเคลือบ/เทปใสหน้ากว้าง วิธีทำ: ตัดกระดาษเป็นสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้างประมาณ 4 ซม. ยาว 15 ซม. เจาะรูด้านบน ร้อยริบบิ้น แล้วเคลือบด้วยเทปใสเพื่อกันเลอะ/กันขอบยุ่ย ไอเดียลาย: วาด “กุหลาบสีดำ” หรือหยดน้ำตาเล็กๆ ให้เข้ากับโทนหนังสือ แล้วเขียนประโยคสั้นๆ ที่ชอบไว้หนึ่งบรรทัด (จะเป็นประโยคเตือนใจว่าเราจะใจสลายได้หลายครั้งก็ยังอยู่ก็ได้) 4) ข้อควรเลี่ยงเพื่อถนอมหนังสือ - อย่าใช้ใบเสร็จ/กระดาษบางๆ เพราะขอบจะยับและทิ้งเศษ - อย่าพับมุมหน้าเป็นที่คั่น (เสียดายมาก โดยเฉพาะเล่มที่ตั้งใจเก็บ) - ถ้าไฮไลต์แล้วอยาก “แปะโน้ต” ให้ใช้โพสต์อิทแบบกาวอ่อน และแปะที่ขอบหน้า ไม่แปะทับตัวอักษรเยอะ สุดท้ายสำหรับเราที่คั่นหนังสือดีๆ คือของเล็กๆ ที่ทำให้การอ่านอินขึ้นจริง โดยเฉพาะเล่มที่เต็มไปด้วยอารมณ์และประโยคคมๆ แบบนี้ คั่นไว้หลายหน้าหน่อย แล้วค่อยกลับมาอ่านซ้ำตอนใจต้องการนะคะ