หลายครั้งที่ผมเองก็ใช้เวลามองท้องฟ้าและถ่ายภาพมันเก็บไว้เหมือนกันครับ สิ่งที่ทำให้รักท้องฟ้ามากขึ้น คือความรู้สึกว่า แม้ท้องฟ้าจะสวยงามเพียงใด เราก็ไม่สามารถเป็นเจ้าของหรือครอบครองมันได้ เช่นเดียวกับความรักและชีวิตที่เปลี่ยนแปลงตลอดเวลา เช่นเดียวกับท้องฟ้าที่แสงสีและรูปแบบเปลี่ยนไปทุกวินาที ผมมักจะถ่ายภาพท้องฟ้าในมุมมองต่างๆ ที่บางครั้งสวยจนแทบหยุดหายใจ แต่ก็รู้ว่านั่นเป็นเพียงช่วงเวลาหนึ่งที่เป็นเอกลักษณ์ของวันนั้นเท่านั้น วันต่อไปท้องฟ้ามีสีสันและลักษณะที่แตกต่างออกไป ทั้งนี้ทำให้ผมรู้สึกว่า ท้องฟ้าคือสิ่งที่เปราะบางและงดงามในคราวเดียวกัน การถ่ายภาพท้องฟ้านอกจากจะเก็บความทรงจำ ยังทำให้ผมได้ฝึกฝนทักษะการสังเกตและการมองโลกในหลายแง่มุม เพราะท้องฟ้าที่เรามองเห็นวันนี้อาจไม่เหมือนเดิมในวันพรุ่งนี้และไม่มีใครเป็นเจ้าของมันได้จริงๆ ด้วยเหตุนี้ ท้องฟ้าจึงเหมือนกับความรักที่ไม่ต้องการครอบครอง แค่รู้สึกและยอมรับการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นเสมอไป ความงามของท้องฟ้าจึงสอนให้ผมรู้จักคำว่าการปล่อยวางและซาบซึ้งในความไม่แน่นอนของชีวิตมากขึ้น