ธรณีกรรม

เมื่อชายผู้ที่เรียกตนว่า สหายธรรม เปิดเผยกฎเพียงข้อเดียว!

ก่อนฟ้าสาง ทุกคนต้องสารภาพบาปของตนเอง มิฉะนั้นธรณีจะสูบทั้งร่างและวิญญาณ

มิตรภาพเริ่มแตกหัก ความจริงที่เน่าเฟะค่อย ๆ ถูกกระชากออกมาจากปากคนที่เคยเรียกกันว่าเพื่อน

ชื่อเรื่อง ธรณีกรรม ( The Living Grave)

ท่ามกลางเทือกเขาที่สลับซับซ้อนแห่งนึงของภาคเหนือที่ถูกโอบล้อมด้วยป่าดิบชื้นรถออฟโรดของพวกเขาเสียหลักชนโขดหินกลางป่าลึกของจังหวัดแม่ฮ่องสอน ท่ามกลางพายุฝนที่พัดถล่มจนดินโคลนถล่มปิดทางออก ทั้ง 5 คนต้องเดินเท้าเปียกโชกจนไปเจอ "อารามร้าง" ที่สร้างติดกับหน้าผา ที่นั่นพวกเขาพบกับ "สหายธรรม" ชายวัยกลางคนที่อ้างว่ามาถือศีล แต่เขากลับมีท่าทางสำรวมที่น่าขนลุก เขาบอกว่า "ที่นี่คือเขตกรรม ใครมีความลับต้องคายออกมาให้หมดก่อนฟ้าสาง มิเช่นนั้นธรณีจะสูบร่างและวิญญาณ

ความกดดันเริ่มต้นเมื่อ โก้สารภาพว่าเขาไม่ได้พามาผิดทาง แต่เขาจงใจพาเอกมาที่นี่ตามคำสั่งของ "ซินแส" คนหนึ่งเพื่อทำพิธี "ฝังเข็มธรณี" เพื่อเปลี่ยนดวงชะตาจากยาจกเป็นเศรษฐี โดยต้องมี "พยาน 4 คน" อยู่ในพิธี

บาสระเบิดอารมณ์ใส่เอกทันที ไอ้เอก!! มึงเอาชีวิตพวกกูมาเสี่ยงเพื่อเรื่องงมงายเนี่ยนะ! มึงมันเห็นแก่ตัวฉิบหายเลยว่ะ

เอกสวนกลับด้วยสายตาเหี้ยมเกรียม "แล้วมึงล่ะไอ้บาส มึงนึกว่ากูไม่รู้เหรอว่ามึงแอบกินกับนุ่นหลังร้านเหล้าวันนั้น? มึงมันก็เพื่อนทรยศพอกันแหละ!"

นุ่นเริ่มกรีดร้องและป้ายความผิดให้คนอื่นเพื่อเอาตัวรอด "นุ่นไม่ได้ตั้งใจ... บาสมันบังคับนุ่น เอกช่วยนุ่นด้วยนะ!

เมย์หัวเราะสมเพช "หยุดตอแหลเหะนุ่น ฉันมีคลิปพวกแกอยู่ในมือถือนี่ ถ้าฉันตายคลิปนี้จะอัปโหลดขึ้นคลาวด์ทันทีที่สัญญาณมือถือติด ทุกคนจะได้รู้ว่าพวกแกมันน่าสมเพชแค่ไหน!

สหายธรรมที่ดูใจดี กลับไม่ใช่พระหรือนักบุญที่ไหน แต่เป็น "สัปเหร่อไสยดำ" เขาเริ่มร่ายมนต์บิดเบือนประสาทสัมผัส ทุกคนเริ่มเห็นภาพหลอนว่าดินที่เหยียบอยู่กลายเป็นมือคนเป็นหมื่นๆ พยายามฉุดพวกเขาลงไป แต่ในความเป็นจริง มันคือ ฤทธิ์ของกำยานผสมสมุนไพร ที่สหายธรรมจุดไว้เพื่อทำให้ทุกคนสติแตก

สหายธรรมบอกว่า "พิธีนี้ไม่ต้องการชีวิต... แต่ต้องการ 'ร่าง' ที่ยังมีลมหายใจไปนอนในหลุมใต้ถุนอาราม 49 วัน เพื่อรองรับอาถรรพ์ของตระกูล"

ความกลัวตายทำให้ทุกคนเปลี่ยนจากคำพูดเป็นการใช้กำลัง บาสพุ่งเข้าไปจะชกเอก แต่โก้กลับใช้ไม้หน้าสามฟาดเข้าที่ท้ายทอยของบาสจนสลบ โก้สารภาพว่าเขาไม่ได้ทำงานให้เอก แต่เขาทำงานให้ "เจ้าหนี้" ของเอก และวันนี้เขาต้องเลือกคนไป "ฝังเป็น" "พี่เอก พี่นุ่น... ผมขอโทษนะ แต่หนี้พวกพี่มันเยอะเกินไป ผมต้องส่งพวกพี่ให้เขา" โก้พูดด้วยน้ำตาแต่แววตาอำมหิต

เกิดการตะลุมบอนดุเดือด นุ่นพยายามใช้เศษแจกันกรีดหน้าโก้ เมย์พยายามหนีออกทางหน้าต่างแต่พบว่าสหายธรรมวางกับดักหมีไว้รอบอาราม จนเธอถูกหนีบขาจนกระดูกแตก เสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดผสานกับเสียงฟ้าร้องดังกึกก้อง

ในที่สุด เอกและนุ่นที่สู้แรงโก้และสหายธรรมไม่ได้ ถูกลากลงไปในโพรงใต้ดินที่แคบและมืดมิด พวกเขาถูกมัดมือมัดเท้าและใส่ท่อหายใจเล็กๆ ไว้ให้พอมีชีวิตอยู่ได้ แต่ร่างกายถูกฝังกลบด้วยดินเหนียวเปียกชื้นที่ผสมว่านอาถรรพ์ บาสถูกทิ้งไว้ข้างบนในสภาพพิการทางสมองจากการถูกฟาด ส่วนเมย์ถูกทิ้งให้เสียเลือดจนตายในป่า

โก้และสหายธรรมเดินออกจากอารามร้างไปพร้อมกับกระเป๋าเงินและเอกสารสิทธิ์ที่ขโมยมา ทิ้งให้อารามนั้นเงียบสงบลงอีกครั้ง

ใต้ดินที่ลึกสี่ฟุต... เอกและนุ่น ยังคงลืมตาอยู่ในความมืดมิดสนิท พวกเขาได้ยินเสียงหัวใจของกันและกันผ่านท่อหายใจที่ต่อถึงกัน ความเงียบทำให้พวกเขาเริ่มได้ยินเสียงความลับที่คนตายเคยสาปแช่งไว้ในดินแห่งนี้ พวกเขาไม่ได้ตาย... แต่ต้องติดอยู่ในคุกดินที่ขยับไม่ได้แม้แต่ปลายนิ้ว เฝ้ารอวันที่ร่างกายจะถูกแมลงกัดกินไปทีละนิดตลอด 49 วันที่เหลือ

เสียงสุดท้ายในฟิล์มคือเสียงลมพายุกระซิบผ่านอารามร้างว่า... "กรรมที่สร้างด้วยใจ จะฝังไว้ด้วยดิน

ท่ามกลางความมืดมิดและกลิ่นดินที่ชื้นแฉะใต้ถุนอารามร้าง เสียงลมหายใจที่แหบพร่าผ่านท่อพลาสติกกลายเป็นเพียงสิ่งเดียวที่ยืนยันว่า เอก และ นุ่น ยังมีชีวิตอยู่ แต่ในโลกเบื้องบน การล้างแค้นและการหักหลังเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นอย่างแท้จริง

ธรณีกรรม: ปัจฉิมบทแห่งการจองเวร

บนพื้นอารามที่เต็มไปด้วยคราบเลือดและกลิ่นกำยานที่เริ่มจางลง โก้ ยืนปาดเลือดบนใบหน้าที่เกิดจากฝีมือนุ่น เขามองดู สหายธรรม ที่กำลังเก็บกวาดข้าวของอย่างใจเย็น โก้หยิบกระเป๋าเงินและสมาร์ทโฟนของทุกคนขึ้นมา แต่ทว่า... เมื่อเขาเปิดกระเป๋าของเอก เขากลับพบเพียง "ซองจดหมายเปล่า" และ "รูปถ่าย" ใบหนึ่งที่ทำให้หน้าเขาถอดสี

"มึงหาสิ่งนี้อยู่ใช่ไหม ไอ้โก้!" เสียงแหบพร่าดังขึ้นจากมุมมืด บาส ที่ทุกคนคิดว่าสลบไปแล้ว กลับยันตัวขึ้นมาพร้อมกับถือ 'แฟลชไดรฟ์' สีเงินไว้ในมือ เลือดไหลอาบหน้าแต่แววตาเต็มไปด้วยความอาฆาต

การปะทะคารมที่ดุเดือด:

โก้พุ่งเข้าไปหาบาสทันที "เอาคืนมา! มึงรู้ไหมว่านั่นมันคือหลักฐานการยักยอกเงินที่กูทำไว้ ถ้ากูไม่ได้มันไป เจ้าหนี้มันฆ่ากูแน่!"

บาสหัวเราะลั่นอย่างบ้าคลั่ง "มึงกลัวตายเหรอ? แล้วมึงทำกับพวกกูแบบนี้ทำไม! มึงหลอกใช้กูให้เป็นชู้กับนุ่นเพื่อให้เอกสติแตก มึงมันไอ้เด็กเวรคอยปั่นประสาท!"

"เออ! เพราะพวกมึงมันโง่ไง!" โก้ตะโกนด่าโต้กลับ "ไอ้เอกมันก็แค่คนขี้โกงที่รอวันล้ม ส่วนมึงมันก็แค่ไอ้ควายที่หิวกระหายเมียเพื่อน มึงนึกว่านุ่นรักมึงเหรอ? นุ่นมันบอกกูทุกคืนว่ามึงมันน่ารังเกียจแค่ไหนตอนอยู่บนเตียง!"

เสียงด่าทอฉุดกระชากความจริงอันเน่าเฟะออกมา บาสพุ่งเข้าใส่โก้ ทั้งคู่กอดรัดฟัดเหวี่ยงกันกลางกองเลือด เมย์ ที่นอนขาหักอยู่ไม่ไกล พยายามใช้แรงเฮือกสุดท้ายคลานไปหยิบมีดหมอของสหายธรรมที่ตกอยู่ เธอไม่ได้คลานไปช่วยใคร แต่เธอคลานไปที่ "ท่อหายใจ" ของเอกและนุ่นที่โผล่พ้นดินออกมา

การหักหลังซ้อนแผน:

"พวกมึงหยุด!" เมย์กรีดร้องเสียงหลงพร้อมจ่อมีดไปที่ท่อหายใจ "ไอ้โก้ มึงส่งเงินทั้งหมดมาให้กู ไม่งั้นกูจะปาดท่อหายใจพวกมันทิ้งซะ และกูจะเผาแฟลชไดรฟ์นี่ทิ้งด้วย!"

สหายธรรมที่ยืนมองอยู่นาน กลับหัวเราะเบาๆ ในลำคอ "พวกมึงนี่หนอ... กิเลสมันหนากว่าดินที่กูฝังพวกนั้นซะอีก" เขาไม่ได้ห้าม แต่กลับเดินไปที่ประตูอารามแล้วลั่นดาลปิดตายจากข้างนอก "ในเมื่อพวกมึงตกลงกันไม่ได้ ก็จงเป็น 'พยาน' อยู่ในนี้ไปพร้อมๆ กัน พิธีนี้ต้องการคนเฝ้า... และพวกมึงคือคนที่ถูกเลือก"

โก้และบาสชะงัก ทั้งคู่พยายามพุ่งไปที่ประตูแต่ไม่ทัน ก๊าซพิษจากกำยานชุดใหม่ที่สหายธรรมจุดทิ้งไว้เริ่มทำงาน ความสมจริงของความตายเริ่มปรากฏ เมื่อทุกคนเริ่มขาดอากาศหายใจและทะเลาะกันเองเป็นครั้งสุดท้าย

บาสบีบคอโก้ด้วยความแค้น "เพราะมึง... เพราะมึงคนเดียว!"

โก้ใช้เล็บจิกตาบาสจนเลือดกระเด็น "ถ้ากูตาย มึงก็ต้องตายไปพร้อมกับกู!"

ส่วนเบื้องล่างในหลุมศพ... เอก และ นุ่น ที่ได้ยินเสียงการปะทะกันผ่านท่อหายใจ กลับทำได้เพียงหลั่งน้ำตาออกมาเป็นเลือด พวกเขาได้ยินเสียงเพื่อนรักด่าทอกันหักหลังกันจนวินาทีสุดท้าย ก่อนที่เสียงเบื้องบนจะเงียบหายไป เหลือเพียงเสียง "ดิน" ที่เริ่มทรุดตัวลงมาทับท่อหายใจทีละน้อย

รุ่งเช้า... สหายธรรมเดินกลับมาที่อาราม เขาพบเพียงความเงียบสงบ ศพของบาสและโก้กอดคอกันตายในท่าทางที่สยดสยอง เมย์สิ้นใจอยู่ข้างท่อหายใจที่ถูกปาดขาดด้วยมือของเธอเอง

สหายธรรมหยิบแฟลชไดรฟ์และกระเป๋าเงินขึ้นมา "คนตายพูดไม่ได้... คนถูกฝังก็พูดไม่ได้ มีแต่กูที่รวย" เขาเดินจากไปพร้อมรอยยิ้ม ทิ้งให้อารามนั้นกลายเป็นสุสานของความโลภที่แท้จริง

ใต้ผืนดิน... เอกและนุ่นยังคงลืมตาอยู่ในความมืดมิด ลมหายใจสุดท้ายของพวกเขาหมดลงพร้อมกับการตระหนักว่า ความตายไม่ใช่สิ่งที่น่ากลัวที่สุด แต่การรู้ว่าคนที่เรารักและไว้ใจที่สุดหักหลังเราก่อนตาย... คือกรรมาที่หนักหนาสาหัสที่สุดแล้ว..(จบ)#เรื่องเล่า #เรื่องสั้นสยองขวัญ #นิยายผี #เทรนด์วันนี้