The reason for 40 + + + recovery when heartbroken
Heartbroken at 20, crying, fuming, dying for 3 months.
Heartbroken at 30, sad 3 weeks, life began to come back.
Heartbroken at 40, sad but no tears... tell yourself that tomorrow wakes up, there is work waiting.
Reason 1: More work than love.
Every day, a lot of free time, there are moments to miss him.
Now whisper to yourself gently, free time does not exist.
Recovery quickly, not because there is time to adjust, but because there is no time to recover slowly, to cry... but to set the alarm to the 8 o'clock meeting.
Reason 2: So much has passed that you know, "I'll pass."
The young days: He is the whole world, the whole heart gives her.
Now, with the truth of having to meet the whole world, there are still... debt cards, receipt bills, checkup appointments.
Experience teaches that the right person does not waste time because we are worth more than anyone.
Reason 3: Love isn't everything anymore.
When I was young without you, I couldn't live apart, I was barely apart, I was just so far apart.
Now without you, be happy, enjoy life. I can still breathe, walk on Netflix, eat pork pan.
Happiness is in many ways, and in some ways... without him, it's delicious.
Reason 5: More understanding of the word "fit"
Every day, too much love. Running after until tired, finally broken, too much to be tired
Now start by loving yourself before loving anyone. Must love and take good enough care of yourself.
Being happy with the love in front of you, being present, understanding the joy of a good relationship, not trying to exhaust it.
Reason 6: The Auto-Heal system is now operational.
Soft days, fuming and crying hard, denying the truth, distracted thinking.
Now, managing at every stage of life is just eating, sleeping, working, meeting friends, looping until forgetting his own name.
Not forgetting fast. Just real life pulls us forward.
40 + + + did not recover quickly because of not love, but recovered quickly because "love yourself already." Heartbroken is not as scary.
"Waste of time for those who are not and won't go on." Grown up... hurt, but have to go on.
จากประสบการณ์ของผู้ที่เคยผ่านช่วงอกหักในวัยต่างๆ จะเห็นได้ชัดว่าการฟื้นตัวของเรานั้นเปลี่ยนไปตามอายุและประสบการณ์ชีวิต ในวัย 40 กว่าๆ ที่เรามักมีหน้าที่และความรับผิดชอบมากขึ้น งานและกิจกรรมรอบตัวที่ต้องทำจริงๆ ช่วยสร้างความวุ่นวายแต่ก็เป็นเกราะป้องกัน ไม่ให้เราจมหรือคร่ำครวญกับความเสียใจจนเกินไป เวลาแทบจะไม่มีให้ได้จมอยู่กับความทุกข์นานเกินไป ความรักในวัยนี้ไม่ใช่ศูนย์กลางของชีวิตอีกต่อไป เพราะต้องเจอความจริงหลายอย่าง เช่น ใบเสร็จ ใบแจ้งหนี้ และหน้าที่ต่างๆ ซึ่งช่วยดึงเราให้ตั้งมั่นกับปัจจุบันมากขึ้น นอกจากนี้ ประสบการณ์ความรักที่ผ่านมาในอดีตก็ทำให้เราเข้าใจว่าการเสียเวลาให้กับคนที่ไม่ใช่คือการเบียดเบียนตัวเอง การจัดลำดับความสำคัญของความรักและตัวเองจึงสำคัญกว่าใคร เราเรียนรู้ที่จะรักตัวเองก่อน รู้ว่าความสุขไม่ได้ขึ้นอยู่กับการมีใครสักคนบางครั้งการทำสิ่งเล็กๆ อย่างดูหนังหรือกินหมูกระทะกับเพื่อน ก็สามารถทำให้ใจพองโตได้อย่างแท้จริง ระบบ Auto-Heal หรือระบบฟื้นฟูอารมณ์ที่มากับวัยก็เป็นสิ่งที่เห็นได้ชัด หลายคนไม่ได้ลืมความเสียใจอย่างรวดเร็ว แต่ชีวิตที่ต้องดำเนินต่อไป ทำให้จิตใจค่อยๆ ปรับตัวและจดจำไว้เป็นบทเรียน การมีวินัยในชีวิตประจำวันที่ชัดเจน เช่น การตั้งปลุกไปทำงาน เจอเพื่อน หรือแม้แต่กิจวัตรเล็กๆ น้อยๆ ก็ช่วยผลักดันให้เราก้าวผ่านความเจ็บปวดได้อย่างเป็นธรรมชาติ ท้ายที่สุดแล้ว การอกหักในวัย 40+++ ไม่ได้หมายความว่ารักไม่มาก แต่หมายความว่าเราเรียนรู้ที่จะรักตัวเองมากขึ้นและไม่ยอมเสียเวลาตามหาคนที่ไม่ใช่อีกแล้ว การเจ็บปวดเป็นเรื่องธรรมดา แต่การไปต่ออย่างมีสติและเข้าใจค่าของตัวเองเป็นสิ่งสำคัญ พบความสุขในรูปแบบของคุณเองและใช้พลังชีวิตไปกับสิ่งที่เติมเต็มใจจริงๆ
