เคยมีช่วงเวลาที่รู้สึกว่าอยู่ในบ้านตัวเองแต่กลับน่ากลัวและทนอยู่ไม่ได้บ้างไหม? สำหรับเรานั้น การพบกับความรู้สึกกลัวและอยากหนีออกจากที่ที่ควรจะปลอดภัยเป็นเรื่องที่ทำให้เครียดมากๆ ที่สำคัญคือบ้านนี้มันน่ากลัวจริงๆ หลายครั้งที่เราแอบกระซิบกับตัวเองว่า "กูไม่อยากอยู่" หรือ "มันอยู่ไม่ไหว" อยู่ใต้หลังคาที่เต็มไปด้วยความกังวลและความไม่สบายใจเหมือนโดนเชือกผูกมัด จนต้องพยายามหาวิธีปลอบใจตัวเองด้วยคำพูดง่ายๆ อย่าง "จุ๊บๆ" เพื่อให้ความกลัวลดลงบ้าง ประสบการณ์แบบนี้ทำให้เราเข้าใจว่าความกลัวบางครั้งไม่ได้มาจากสิ่งที่มองเห็นเสมอไป แต่มาจากความรู้สึกและบรรยากาศที่ถ่ายทอดออกมาได้อย่างชัดเจน เช่นเดียวกับที่หลายคนแชร์เรื่องราวของเบลเชลและมิเชลเบอร์แมนน์ ซึ่งเป็นแรงบันดาลใจให้เราได้เรียนรู้ว่าการเผชิญหน้ากับความกลัวสามารถเปลี่ยนเป็นโอกาสในการเติบโตได้ ถ้าใครกำลังรู้สึกว่า "อยู่ไม่ไหว" ลองหันมาเชื่อมต่อกับเพื่อนหรือคนที่รู้ใจ บอกเล่าความรู้สึกออกมา หรือลองเขียนบันทึกเพื่อปลดล็อคความกลัวภายในตัวเอง เพราะบางทีมันก็เป็นเรื่องดีที่เราได้ยอมรับความรู้สึกและพร้อมที่จะเปลี่ยนแปลงสิ่งแวดล้อมรอบตัวให้ดีขึ้น สุดท้ายนี้ อย่าลืมว่าไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนก็ตาม บ้านที่แท้จริงคือที่ที่ทำให้เรารู้สึกปลอดภัยและอบอุ่น และถ้าวันหนึ่งมันกลายเป็นที่ที่ทำให้คุณรู้สึกกลัว ลุกขึ้นมาเปลี่ยนแปลงสิ่งนั้นให้ดีขึ้นเถอะ