ในชีวิตทุกคนมีช่วงเวลาที่เปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว เหมือนเวลาเดินเร็วเกินไปหรือเราเดินช้าเกินกว่าคนอื่น บางครั้งสิ่งที่ผ่านไปทำให้เราคิดถึงตัวเองในอดีต หรือโหยหาความรู้สึกดี ๆ ที่เคยมี ซึ่งเป็นเรื่องปกติที่เกิดขึ้นกับทุกคน ผมเคยผ่านช่วงที่ต้องเผชิญกับความรู้สึกเหล่านี้ จนได้เรียนรู้ว่าการยอมรับตัวเองในเวอร์ชั่นปัจจุบัน สำคัญกว่าการพยายามกลับไปหาคนเดิมที่ผ่านมา เพราะการเติบโตคือการก้าวหน้าที่อยู่อย่างสม่ำเสมอ ไม่ใช่การยึดติดกับอดีต ดังนั้นถ้าคุณกำลังรู้สึกเหมือนกับว่ามีอดีตที่ยากจะปล่อยวาง หรือโหยหาตัวเองที่หายไป ลองให้โอกาสตัวเองและพร้อมที่จะนึ่งลงมือทำอะไรใหม่ ๆ กับคนที่อยากเห็นคุณเติบโตจริง ๆ แทนที่จะเพียงแค่พูดวาดฝัน ผมยังได้เห็นความสวยงามของชีวิตในทุกขณะที่เราเรียนรู้ที่จะให้อภัยและรักตัวเองไม่ว่าจะดีหรือไม่ดีอย่างไร และได้รู้จักคุณค่าของการมีคนที่ดูแลอย่างจริงใจ ที่คอยสนับสนุนและแบ่งปันความรักให้กำลังใจไม่ว่าสถานการณ์ใด ๆ ซึ่งสิ่งเหล่านี้เปรียบเสมือนพระอาทิตย์ตกริมทะเลที่ช่วยปลอบประโลมหัวใจและให้เราหายเหนื่อย สำหรับใครที่กำลังอ่านบทความนี้ หวังว่าคุณจะได้รับแรงบันดาลใจในการยอมรับตัวเอง เดินหน้าสู่อนาคต และลุกขึ้นสู้ไปพร้อมกันกับคนที่รักและอยากเห็นคุณเติบโตอย่างแท้จริง