ในชีวิตประจำวันที่เร่งรีบและเต็มไปด้วยความกดดัน หลายครั้งผมก็เคยรู้สึกเหนื่อยล้าและอยากหนีจากหน้าที่ที่ต้องรับผิดชอบ เหมือนในโพสต์ที่บอกว่า "ไม่อยากทำงานแล้ว" จิตใจอยากหลุดพ้นไปยังโลกแห่งจินตนาการที่กว้างใหญ่ ผมจึงชอบนั่งมองดวงจันทร์บนหลังคาบ้าน บางครั้งจินตนาการว่าตัวเองได้กลายเป็นเทพเซียนที่ท่องยุทธภพ ไม่ต้องตื่นเช้าไปที่ทำงาน และใช้เวลาไปกับการฝึกฝนวรยุทธ์ ร่ายรำท่วงท่าเพลงกระบี่ที่เคลื่อนไหวอย่างสง่างาม การนั่งพักผ่อนบนหลังคาเหมือนเป็น "สถานีพักใจ" ที่ช่วยปลอบประโลมจิตใจ พอได้ปล่อยวางจากความเครียด เหมือนได้เติมพลังให้กับตัวเองก่อนจะต้องกลับไปเผชิญหน้ากับชีวิตจริง ผมยังชอบฝึกฝนวรยุทธ์กับสหายคู่ใจในจินตนาการ การได้จำลองฝึกซ้อมและเคลื่อนไหวเป็นท่วงท่าของเทพเซียนช่วยให้รู้สึกมีพลังและแรงบันดาลใจมากขึ้น ซึ่งผมเชื่อว่าทุกคนก็สามารถหามุมสงบเล็กๆ เพื่อปลอบใจตัวเองและเติมเต็มจินตนาการได้เหมือนกัน ขอแค่เปิดใจและยอมให้ตัวเองผ่อนคลายบ้างในโลกที่วุ่นวายนี้