ผมชอบบรรยากาศของนิยายประเภทชายหญิงที่มีฉากหลังเป็นวิศวกรค่ะ เพราะมันทำให้เราเห็นมุมมองการทำงานและชีวิตประจำวันที่ค่อนข้างเรียลดี โดยส่วนตัวเคยอ่านนิยายแนวนี้และพบว่าเสน่ห์ของเรื่องอยู่ที่การถ่ายทอดความรู้สึกที่ไม่ตั้งใจแต่สายตากลับเหลือบเห็น เหมือนกับประโยคที่ว่า "Soon... ไม่ได้ตั้งใจมอง แต่ตามันเหลือบไปเห็นเอง" ซึ่งมันทำให้ผู้อ่านรู้สึกว่าเรื่องราวนี้เข้าถึงง่ายและเหมือนเกิดขึ้นจริง ตอนหนึ่งในนิยายมักจะมีฉากที่พระ-นางเจอกันอย่างไม่ตั้งใจ บางครั้งแค่แวะไปกินข้าวที่ตึกบริหารก็ได้เห็นความประทับใจบางอย่าง เช่น กับข้าวอร่อยและโอกาสได้ส่องหญิงสาวที่ถูกใจแบบเผลอ ๆ ซึ่งทำให้เรื่องรักดูมีชีวิตชีวา ไม่ว่าจะเป็นความรักที่กำลังก่อตัวหรือความรู้สึกดี ๆ ที่เกิดขึ้นโดยไม่ทันตั้งตัว นั่นคือจุดที่นิยายวิศวะชายหญิงสร้างเสน่ห์มากขึ้น นอกจากเนื้อเรื่องที่เข้มข้นแล้วยังมีฉากและคำพูดที่บ่งบอกความรู้สึกได้อย่างลึกซึ้ง ผมเองเชื่อว่าการอ่านนิยายแนวนี้เหมาะกับคนที่ชื่นชอบเรื่องราวรักวัยทำงาน หรือนักศึกษาวิศวกรรมที่จะได้เห็นภาพชีวิตที่สดใสและจริงใจ คำว่า "สว่างคาตากูเลยไอ้สัส" ที่ปรากฏในภาพก็เหมือนการแสดงออกถึงความรู้สึกแบบตรงไปตรงมาและจับใจ ช่วยเพิ่มสีสันให้กับเรื่องรักที่ดูธรรมดาให้ดูมีเอกลักษณ์มากขึ้น สุดท้ายแล้ว ถ้าคุณชอบนิยายที่มีฉากหลังเป็นชีวิตจริง มีอารมณ์ร่วมกับตัวละคร และถ่ายทอดความรู้สึกอย่างเป็นธรรมชาติ นิยายชายหญิงแนววิศวะนี้น่าจะตอบโจทย์ได้ดีทีเดียวครับ