Abhidharma Prayer (Funeral)
The Abhidharma prayer is to take the content of the "Abhidharma," which is part three of the Tripitaka, and the specialty of this prayer is that there will be no account of a person or event in history (such as who did what, where), but the "pure truth" of nature and mind.
If translated in summary, the meaning of the Abhidharma chant focuses on these matters:
1. Neutral Dharma (Kusla Thumma...)
The chant begins by classifying nature into three large categories to say that everything in the world falls under this cycle:
Charity: What Is Good, Wise Mentality
Hermeneutics: What Is Evil, The Delusional Mind
Ups: Things that are middle, bad, not evil (such as the body, or the mind that is out of passion)
2. Life Analysis (Eunuch 5)
The chant speaks of "ourselves" not existing, but made up of five components that come together only temporarily.
3. Rules of cause and effect (factors)
The so-called "Mahapat Base" explains that everything in the world does not happen suddenly, but that there are causes and factors, such as because there is this, this follows.
4. Vanity (impermanence)
The ultimate goal of the prayer is to remind those who remain that "everything is happening, set, and extinguished." No one or anything can escape this natural law.
Why do we pray at funerals?
Most people think that they pray for the dead, but in Buddhism, they actually "pray for the living."
Let the latter see that the last body is dissolved, leaving only the good and the evil.
To honor: Abhidharma is considered the most profound high dharma; funeral prayers are therefore considered the ultimate dharma to dedicate charity.
In a nutshell: The Abhidharma chant is to spread the "life subjects" of pure mind and nature so that we let go of entrenchment.
การได้มีโอกาสเข้าร่วมงานสวดพระอภิธรรมในงานศพนั้น ทำให้เราได้รับประสบการณ์และความเข้าใจลึกซึ้งเกี่ยวกับธรรมะที่สูงส่งมากขึ้น หลังจากที่ได้ฟังบทสวดและการเทศน์ ผมรู้สึกว่าสิ่งสำคัญที่สุดคือการเตือนสติให้คนเป็นได้ตระหนักว่า "ชีวิตนี้ไม่จีรังยั่งยืน" ทุกสิ่งล้วนเกิดขึ้น ตั้งอยู่ และดับไปตามกฎแห่งอนิจจัง การสวดพระอภิธรรมไม่ได้เป็นเพียงการให้เกียรติแก่ผู้ล่วงลับเท่านั้น แต่ยังเป็นเครื่องเตือนใจให้เราปรับทัศนคติในการดำเนินชีวิตให้ดีขึ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเรื่องการปล่อยวางจากความยึดมั่นถือมั่น บทสวดพระอภิธรรมเน้นการวิเคราะห์ธรรมชาติของจิตใจและการมีอยู่ของ "ตัวเรา" ว่าเป็นเพียงการรวมกันของขันธ์ 5 ซึ่งไม่มีอะไรเป็นตัวตนแท้จริง ทำให้เราเข้าใจว่าการติดยึดในตัวตนและสิ่งต่าง ๆ เป็นสาเหตุของความทุกข์ใจที่เกิดขึ้นในชีวิตจริง นอกจากนี้ กฎแห่งเหตุและผลหรือปัจจัยก็ช่วยทำให้เราเห็นภาพชัดเจนว่าทุกสถานการณ์มีเหตุปัจจัยเชื่อมโยงกันเป็นทอด ๆ ไม่ใช่เกิดขึ้นโดยบังเอิญ สำหรับผู้ที่เข้าฟังสวด ยังเป็นโอกาสดีที่ได้สะท้อนถึงความดีและความชั่วที่แต่ละคนได้ทำไว้ในอดีต เพื่อที่จะปรับปรุงและสร้างกุศลในชีวิตประจำวัน การนำธรรมะขั้นสูงจากพระอภิธรรมปิฎกมาใช้ในการสวดในงานศพนั้น จึงเป็นวิธีที่เป็นประโยชน์และทรงคุณค่าอย่างยิ่งในการดำเนินชีวิตให้มีสติและปัญญา เพิ่มขึ้นอย่างแท้จริง จากประสบการณ์ส่วนตัว เมื่อได้ฟังบทสวดพระอภิธรรมอย่างตั้งใจ ผมรู้สึกถึงความสงบ และสามารถปล่อยวางความกังวลในใจได้มากขึ้น บทสวดช่วยให้ตระหนักถึงความไม่เที่ยงของชีวิต และทำให้ผมอยากใช้เวลาที่มีให้คุ้มค่า โดยไม่ยึดติดกับสิ่งที่ไม่จีรัง นอกจากนี้ การสวดพระอภิธรรมในงานศพยังช่วยสร้างบรรยากาศที่เคารพและแสดงความรักต่อผู้ล่วงลับอย่างสูงสุด ทั้งยังเป็นการส่งเสริมความเข้าใจและความเมตตาต่อผู้อื่นในชุมชนอีกด้วย
